Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa (dalej: "KKK"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze. zm.), dalej: "k.p.a." w zw. z art. 36 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa (Dz. U. z 2014 r. Nr 1946), po rozpatrzeniu odwołania M. R. (dalej: "skarżący") utrzymała w mocy decyzję Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa (dalej: "OKK") z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w sprawie odmowy nadania uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej.
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym.
Pismem z dnia 11 lutego 2016 r. M. R. wystąpił w trybie § 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz.U. z 2014 r., poz. 1278) do Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z wnioskiem o nadanie uprawnień budowlanych bez ograniczeń do kierowania robotami budowlanymi w specjalności konstrukcyjno-budowlanej. Do wniosku załączył: kopię dyplomu Politechniki [...] nr [...], kopię dyplomu Politechniki [...] nr [...], kartę przebiegu studiów inżynierskich, kartę przebiegu studiów magisterskich, formularz osobowy, życiorys zawodowy, kopię decyzji [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] czerwca 2008 r. o nadaniu uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanymi w ograniczonym zakresie w specjalności konstrukcyjno-budowlanej (nr ewidencyjny: [...]), dowód uiszczenia pierwszej raty za postępowanie kwalifikacyjne.
We wniosku wskazał, że zgodnie z pismem z Politechniki [...] z dnia [...].07.2006 r. odbył 1095 godzin zajęć z przedmiotów konstrukcyjno-budowlanych. W całym okresie kształcenia ogólna liczba godzin zajęć, dla których zostały ustalone punkty ECTS wynosiła 3193,5 godziny, co daje 34,29 %, a więc jest spełniony wymóg uzyskania 1/3 (33,33 %) ilości godzin zajęć konstrukcyjno-budowlanych w stosunku do ogólnej liczby godzin. Z akt wynika, że tytuł magistra inżyniera skarżący uzyskał w dniu [...] października 2004 r.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...], Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa - działając na podstawie art. 12, art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1409), art. 11 ust. 1 i 24 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa (Dz. U. z 2014 r., poz. 1946 - j.t.), art. 104 i 107 § 1 i § 3 k.p.a. oraz § 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. z 2014 r., poz. 1278) - odmówiła wnioskodawcy nadania uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, bez przeprowadzenia egzaminu.
Organ I instancji stwierdził, że uzyskane przez wnioskodawcę wykształcenie nie zostało wymienione w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz.U. z 2014 r., poz. 1278) jako wykształcenie odpowiednie bądź pokrewne dla osoby starającej się o uzyskanie uprawnień bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej.
Organ wskazał, że wnioskodawca ukończył studia magisterskie na kierunku inżynieria środowiska (otrzymując tytuł zawodowy mgr inż. inżynierii środowiska), zatem aby wymóg ukończenia studiów na kierunku odpowiednim lub pokrewnym specjalności konstrukcyjno-budowlanej bez ograniczeń mógł zostać spełniony, organ dokonał kwalifikacji wykształcenia wnioskodawcy w trybie § 5 ust. 4 pkt 2 ww. rozporządzenia.
Organ dokonał analizy liczby godzin zajęć w trakcie całego przebiegu studiów zarówno inżynierskich, jak i magisterskich wnioskodawcy, obejmujących zajęcia kształtujące wiedzę i umiejętności odnoszące się do zakresu kierunku wymaganych studiów, tj. z zakresu studiów na kierunku budownictwo (wymienionego w załączniku nr 2 do ww. rozporządzenia jako kierunek studiów wyższych odpowiedni dla przedmiotowej specjalności).
Na podstawie załączonych do wniosku o nadanie uprawnień budowlanych dokumentów, tj. karty przebiegu studiów inżynierskich oraz karty przebiegu studiów magisterskich OKK stwierdziła, iż łączna liczba godzin zajęć w rozumieniu ww. przepisu rozporządzenia wynosi 825 godzin, co wobec łącznej sumy godzin zajęć całego przebiegu studiów (10 semestrów) w postaci 3 283 godzin, wynosi 25,13 %, a więc mniej niż 1/3 programu studiów określonego w liczbie godzin.
Zdaniem organu, powyższe, przesądza to o braku spełnienia przez wnioskodawcę wymogu ukończenia studiów na kierunku odpowiednim lub pokrewnym dla specjalności konstrukcyjno-budowlanej bez ograniczeń, a tym samym uniemożliwia nadanie wnioskodawcy uprawnień budowlanych objętych wnioskiem. Powyższe wyliczenia zostały przedstawione w tabelach przedstawionych w decyzji.
W odwołaniu od ww. decyzji skarżący podkreślił, że organ nie uwzględnił kluczowego pisma Politechniki [...] z dnia [...] lipca 2006 r., w którym stwierdzono, że łączna ilość zajęć konstrukcyjno-budowlanych wyniosła 1095 godzin. Wskazał, że w załącznikach do tego pisma umieszczone są wykazy przedmiotów z zakresu budownictwa wraz z liczbą godzin z poszczególnych przedmiotów. Pismo Politechniki zostało opracowane na podstawie obowiązujących wówczas programów dla poszczególnych specjalności. Wskazał, że w piśmie tym zawarto informację, że: "Program specjalności "Inżynieria wodna i zarządzanie zasobami wodnymi" spełnia, i to z nadmiarem, wymogi określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie [...] Ubieganie się o uprawnienia konstrukcyjno – budowlane bez ograniczeń jest uwarunkowane ukończeniem kierunku "Budownictwo". Powyższa informacja jest spójna z interpretacją nadesłaną przez [...] Okręgową Izbę Inżynierów Budownictwa do Wydziału [...] Politechniki [...] z dnia [...] marca 2006 r."
W odwołaniu zakwestionował przyjęty przez organ wykaz przedmiotów z zakresu budownictwa, w którym pominięto przedmioty takie jak geodezja, hydraulika, wodociągi, kanalizacja oraz prawo inżynierii środowiska, które to znajdują się w programie studiów na kierunku "Budownictwo". Skarżący podniósł również to, że praca licencyjna i magisterska była oparta na wiedzy z zakresu prawa budowlanego oraz w przypadku magisterskiej wymagała wykonania projektu obiektu konstrukcyjno-budowlanego.
Wskazał także, że Politechnika [...] zaczęła ustalać punkty ECTS dopiero od roku akademickiego [...]. Skarżący rozpoczął studia jeszcze w roku [...] i punkty ECTS za pierwszy rok studiów nie były naliczane, gdzie również były przedmioty z zakresu [...].
Mając na uwadze powyższe, skarżący stwierdził, że łączna ilość godzin studiów wynosi 3283, natomiast ilość godzin z przedmiotów [...] (ustalona na podstawie pisma Politechniki [...] z dnia [...].07.2006 r. wraz z załącznikami wynosi 1095 godzin, co stanowi 33,35 % ilości godzin zajęć konstrukcyjno-budowlanych w stosunku do ogólnej liczby godzin.
W wyniku rozpoznania odwołania Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. utrzymała w mocy decyzję organu I instancji.
KKK wskazała, że wnioskodawca legitymuje się tytułem magistra inżyniera na kierunku [...], który uzyskał w dniu [...] października 2004 r.
Organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane, uzyskanie uprawnień budowlanych do kierowania robotami bez ograniczeń wymaga:
- a) ukończenia studiów pierwszego lub drugiego stopnia na kierunku odpowiednim dla danej specjalności
- b) odbycia odpowiednio półtorarocznej praktyki lub trzyletniej praktyki na budowie.
Jednocześnie KKK wskazała, że sposób kwalifikowania wykształcenia jako odpowiedniego lub pokrewnego dla danej specjalności został określony w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U z 2014 r., poz. 1278). Nadmienił, że zgodnie z jego § 5 ust. 2 kwalifikowania i weryfikacji wykształcenia za odpowiednie lub pokrewne dla danej specjalności oraz zakresu uprawnień budowlanych izba dokonuje przez stwierdzenie zgodności ukończonego kierunku studiów z kierunkiem studiów odpowiednim lub pokrewnym dla specjalności uprawnień budowlanych określonym w wykazie stanowiącym załącznik nr 2 do rozporządzenia, na podstawie dyplomu ukończenia studiów i suplementu do dyplomu albo wypisu z przebiegu studiów potwierdzonego przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni.
Organ podkreślił, że według kryteriów określonych w ust. 4 tego paragrafu, wymóg ukończenia studiów na kierunku odpowiednim lub pokrewnym dla poszczególnych specjalności uprawnień budowlanych uznaje się za spełniony, jeżeli:
- 1) nazwa kierunku studiów jest zgodna z określeniem zakresu kierunku studiów, wskazanym w załączniku nr 2 do rozporządzenia lub
- 2) informacje zawarte w suplemencie do dyplomu albo wypisie z przebiegu studiów potwierdzonym przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni wskazują, iż nie mniej niż jedna trzecia programu studiów określonego w punktach ECTS, o których mowa w ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym, lub liczbie godzin zajęć obejmuje zajęcia kształtujące wiedzę i umiejętności odnoszące się do zakresu kierunku studiów.
Organ podkreślił, że w/w przepisy mają zastosowanie do wykształcenia uzyskanego po dniu wejścia w życie w/w rozporządzenia. Zauważył również, że do wykształcenia uzyskanego przed wejściem w życie rozporządzenia zastosowanie ma § 23, zgodnie z którym wykształcenie, uzyskane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, którego kierunek lub zawód techniczny był określany w sposób odbiegający od przyjętego w niniejszym rozporządzeniu, podlega indywidualnemu rozpatrzeniu i zakwalifikowaniu przez izbę, na podstawie suplementu do dyplomu albo wypisu z przebiegu studiów potwierdzonego przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni, jako wykształcenie odpowiednie lub pokrewne dla danej specjalności.
Organ stwierdził, że wnioskodawca uzyskał wykształcenie przed wejściem w życie powołanego wcześniej rozporządzenia.
Przed rozpoczęciem indywidualnej oceny wykształcenia w trybie § 23 rozporządzenia należy jeszcze ocenić, czy kierunek studiów ukończonych przez stronę był określany w dyplomie w sposób odbiegający od przyjętego w niniejszym rozporządzeniu. W tym celu odwołał się do załącznika nr 2 ww. rozporządzenia. Wskazał, że zgodnie z treścią pkt 3 w/w załącznika wykształceniem odpowiednim dla uprawnień w specjalności konstrukcyjno-budowlanej bez ograniczeń jest kierunek studiów w zakresie budownictwa. Organ wskazał, że kierunków pokrewnych dla uprawnień bez ograniczeń w/w specjalności w rozporządzeniu nie przewidziano, gdyż cytowany art. 14 ust. 3 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane w ogóle nie przewiduje możliwości nadania takich uprawnień osobom legitymujących się wykształceniem pokrewnym.
Zdaniem KKK, zgodnie zaś z treścią pkt 4 załącznika do ww. rozporządzenia, wykształceniem odpowiednim dla uprawnień w specjalności konstrukcyjno-budowlanej w ograniczonym zakresie jest kierunek w zakresie budownictwa. Za wykształcenie pokrewne dla uprawnień w specjalności konstrukcyjno- budowlanej w ograniczonym zakresie uznano zaś kierunki studiów w zakresie:
- - architektury lub architektury i urbanistyki,
- - inżynierii środowiska,
- - budownictwa hydrotechnicznego,
- - inżynierii i gospodarki morskiej,
- - melioracji.
Zdaniem organu kierunek inżynieria środowiska nie odbiega od przyjętego w rozporządzeniu, a zatem nie będzie miał zastosowania § 23 rozporządzenia, gdyż strona uzyskała wykształcenie przed wejściem w życie rozporządzenia, ale na kierunku w zakresie inżynierii środowiska, który jest określony w sposób przyjęty w rozporządzeniu.
Analizując treść dyplomu strony oraz wykaz kierunków odpowiednich lub pokrewnych dla specjalności konstrukcyjno-budowlanej określony w załączniku nr 2, Organ zauważył, że wykształcenie strony spełnia kryterium określone w § 5 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia, tj. nazwa kierunku studiów ukończonych przez stronę jest zgodna z określeniem zakresu kierunku studiów, wskazanych w załączniku nr 2 rozporządzenia. Wskazał ponadto, że kierunek studiów w zakresie inżynierii środowiska został uznany za kierunek pokrewny dla uprawnień budowlanych w specjalności konstrukcyjno-budowlanej w ograniczonym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, w ocenie organu badanie programu studiów odbytych przez stronę było całkowicie bezprzedmiotowe, gdyż sam prawodawca przesądził, że kierunek studiów w zakresie inżynierii środowiska jest niejako z mocy prawa pokrewny, a nie odpowiedni dla specjalności konstrukcyjno-budowlanej. Reasumując, organ stwierdził, że wnioskodawca legitymuje się wykształceniem pokrewnym dla specjalności konstrukcyjno-budowlanej, uprawniającym do uzyskania uprawnień w ograniczonym zakresie.
Pismem z dnia 31 lipca 2016 r. M. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej z dnia [...] czerwca 2016 r.
Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:
- I. przepisów prawa materialnego tj.:
- a) art. 14 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z dnia 20 marca 1952 r. w zw. z protokołem nr 12 art. 1 pkt. 2 - polegające na tym, że w obecnym systemie prawnym dochodzi do dyskryminacji osób, które ukończyły kierunek [...]i kierunek budownictwa bez zbadania i porównania ilości faktycznie zaliczonych zajęć z [...]. Ponadto przepisy rozporządzenia wyraźnie promują, osoby które ukończyły kierunek studiów przed wejściem w życie rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014r. a których kierunek był określony w sposób odmienny od przyjętego w rozporządzeniu a którym to kierunkiem nie jest inżynieria [...],
- b) art. 32 w zw. z art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej poprzez błędne uznanie, że zgodne z konstytucją jest ograniczenie w dostępie do wykonywania zawodu osób mających wiedzę w zakresie budownictwa i wykazujących się praktyką zawodową,
- c) art. 14 ust 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane poprzez niezastosowanie w niniejszej sprawie,
- d) art. 5 ust 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014r. - poprzez niezastosowanie,
- e) art. 23 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. - poprzez niezastosowanie.
- II. przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy tj.:
- a) art. 11 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. przez brak wszechstronnego zbadania materiału dowodowego, wydania orzeczenia o treści nieprzekonywującej pod względem prawnym i faktycznym,
- b) art. 8 k.p.a. polegający na tym, że organ II instancji nie odnosząc się do argumentacji Skarżącego zgłaszanej w toku postępowania odwoławczego i pomijając zbadanie dokumentów zalegających w aktach sprawy a w szczególności pisma z Prodziekana Wydziału [...] z dnia [...].07.2006r. tym samym naruszył zasadę budzenia zaufania obywateli do organów państwa;
- c) art. 6 k.p.a. w zw z art. 7 k.p.a. polegający na tym, że organ II instancji przy podejmowaniu decyzji ograniczyły się jedynie do ustalenia, kierunku ukończonych studiów bez analizy ilości godzin ćwiczeń i wykładów z zakresu budownictwa, ilości godzin ćwiczeń i wykładów z zakresu budownictwa rozliczanych w ramach punktów ECTS, problematyki pracy inżynierskiej i magisterskiej co doprowadziło do naruszenia zasady słusznego interesu obywateli;
- d) art. 7, art. 8, art. 77 i art. 80 k.p.a. - przez dokonanie jednostronnej i wybiórczej oceny materiału dowodowego przez organ I instancji;
- e) art. 136 k.p.a. - poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu dodatkowego postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia rzeczywistych godzin ćwiczeń i wykładów z zakresu budownictwa oraz wyjaśnienia sprzeczności istniejących pomiędzy informacjami zawartymi w piśmie prodziekana Politechniki [...] z dnia [...].07.2006r. a kartą przebiegu studiów studenta Wydziału [...] Politechniki [...],
- f) art. 12 k.p.a. - poprzez to, że organ administracyjny II instancji prowadząc postępowanie naruszył zasadę szybkości, albowiem przekroczył ustawowy termin,
- g) art. 107 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. - polegający na tym, że organ II instancji uchybił regułom sporządzania uzasadnienia.
Wobec powyższego wniósł o:
- – uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia,
- – zasądzenie od organu II instancji na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowego w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu skargi strona podkreśliła, że sprawa skarżącego pomimo ukończenia przez niego studiów przed 2014 r., nie została indywidualnie rozpatrzona ani w świetle zapisu § 23 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014r ani też z uwzględnieniem § 5 ust 4 pkt 2 tego rozporządzenia. Zdaniem skarżącego organy nie były zainteresowane zbadaniem ilości godzin ćwiczeń seminariów i wykładów z prawa budowlanego. W ocenie strony skarżącej - gdyby organy administracji rzetelnie badały treść informacji zawartych w karcie przebiegu studiów na poziomie licencjatu i studiów magisterskich z uwzględnieniem treści pisma Prodziekana Wydziału [...] z dnia [...].07.2006 r., z dużym prawdopodobieństwem ustaliłyby, że skarżący spełnia przesłanki z art. 5 ust 4 lit. 2 rozporządzenia.
Zdaniem skarżącego organy obu instancji uchybiły zasadom postępowania administracyjnego, w szczególności zasadzie prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 k.p.a., której konkretyzację stanowi art. 77 § 1 k.p.a. W myśl tej zasady organ administracji publicznej zobowiązany jest do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, zaś w art. 80 k.p.a. zawarta jest reguła, zgodnie z którą ocena, czy dana okoliczność została udowodniona winna być przez ten organ dokonana na podstawie całokształtu materiału dowodowego.
Zdaniem skarżącego – na organie ciążył obowiązek dokładnego wyjaśnienia sprawy i podjęcia niezbędnych działań dla prawidłowego wyjaśnienia istniejącej sprzeczności w materiale dowodowym, dotyczącej ilości godzin zajęć w zakresie przedmiotów konstrukcyjno-budowlanych wynikającej z treści pisma Prodziekana Wydziału [...] Politechniki [...] w porównaniu z kartą przebiegu studiów.
Wskazał, że niestaranność postępowania, pobieżność postępowania dowodowego, ograniczenie się do analizy wybranych dowodów z pominięciem innych dokumentów traktowana jest jako postępowanie nieodpowiadające zasadom rzetelnej procedury w państwie prawa.
Skarżący nadmienił, że organ II instancji uchybił art. 136 k.p.a., z którego wynika uprawnienie organu odwoławczego do przeprowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie w ten sposób, że w postępowaniu odwoławczym nie skierował pytań Politechniki [...] w celu wyjaśnienia wskazanych sprzeczności w ilości godzin zajęć przedmiotów konstrukcyjno-budowlanych, czy wyjaśnienia katalogu zajęć na kierunku inżynierii środowiskowej i kierunku budownictwa.
W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej także: "p.p.s.a.").
W ocenie Sądu, skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja, jak również utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.
W działaniu organów rozstrzygających w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca.
W rozpatrywanej sprawie podstawowy problem prawny sprowadza się do dwóch kwestii:
- 1) sposobu zakwalifikowania wykształcenia skarżącego na podstawie dyplomu ukończenia studiów (inżynieria środowiska) jako niespełniającego warunku określonego w § 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r.
- 2) niezastosowania wobec skarżącego § 23 ww. rozporządzenia, tj.: niedokonania indywidualnego rozpatrzenia i zakwalifikowania przez organy (na podstawie suplementu dyplomu albo wypisu z przebiegu studiów) wykształcenia skarżącego jako wykształcenia odpowiedniego dla specjalności uprawnień konstrukcyjno-budowlanych bez ograniczeń w rozumieniu pkt 3 zał. nr 2 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r.
Sąd zauważa, że bezsporne pozostaje, iż wnioskodawca legitymuje się tytułem magistra inżyniera na kierunku inżynieria środowiska. Skarżący tytuł ten uzyskał w dniu 20 października 2004 r.
Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane, uzyskanie uprawnień budowlanych do kierowania robotami bez ograniczeń wymaga:
- a) ukończenia studiów pierwszego lub drugiego stopnia na kierunku odpowiednim dla danej specjalności
- b) odbycia odpowiednio półtorarocznej praktyki lub trzyletniej praktyki na budowie.
Sąd zauważa, że sposób kwalifikowania wykształcenia, jako odpowiedniego lub pokrewnego dla danej specjalności, został wyraźnie określony w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 11 września 2014 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U z 2014 r., poz. 1278) (dalej: rozporządzenie).
Zgodnie z brzmieniem § 5 ust. 2 cyt. rozporządzenia: kwalifikowania i weryfikacji wykształcenia za odpowiednie lub pokrewne dla danej specjalności oraz zakresu uprawnień budowlanych izba dokonuje przez stwierdzenie zgodności ukończonego kierunku studiów z kierunkiem studiów odpowiednim lub pokrewnym dla specjalności uprawnień budowlanych określonym w wykazie stanowiącym załącznik nr 2 do rozporządzenia, na podstawie dyplomu ukończenia studiów i suplementu do dyplomu albo wypisu z przebiegu studiów potwierdzonego przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni.
W świetle § 5 ust. 4 cyt. rozporządzenia, wymóg ukończenia studiów na kierunku odpowiednim lub pokrewnym dla poszczególnych specjalności uprawnień budowlanych uznaje się za spełniony, jeżeli:
- 1) nazwa kierunku studiów jest zgodna z określeniem zakresu kierunku studiów, wskazanym w załączniku nr 2 do rozporządzenia, lub
- 2) informacje zawarte w suplemencie do dyplomu albo wypisie z przebiegu studiów potwierdzonym przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni wskazują, iż nie mniej niż jedna trzecia programu studiów określonego w punktach ECTS, o których mowa w ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym, lub liczbie godzin zajęć obejmuje zajęcia kształtujące wiedzę i umiejętności odnoszące się do zakresu kierunku studiów.
Zdaniem Sądu, wskazane powyżej przepisy mają zastosowanie do wykształcenia uzyskanego po dniu wejścia w życie w/w rozporządzenia.
Natomiast, do wykształcenia uzyskanego przed wejściem w życie rozporządzenia (wobec skarżącego) zastosowanie ma § 23, zgodnie z którym: wykształcenie, uzyskane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, którego kierunek lub zawód techniczny był określany w sposób odbiegający od przyjętego w niniejszym rozporządzeniu, podlega indywidualnemu rozpatrzeniu i zakwalifikowaniu przez izbę, na podstawie suplementu do dyplomu albo wypisu z przebiegu studiów potwierdzonego przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni, jako wykształcenie odpowiednie lub pokrewne dla danej specjalności.
Z akt wynika, iż wnioskodawca uzyskał wykształcenie przed wejściem w życie powołanego wcześniej rozporządzenia.
Zgodnie z pkt 4 załącznika nr 2 do ww. rozporządzenia wykształceniem odpowiednim dla uprawnień w specjalności konstrukcyjno-budowlanej w ograniczonym zakresie jest kierunek w zakresie budownictwa.
Natomiast, co istotne w niniejszej sprawie - za wykształcenie pokrewne dla uprawnień w specjalności konstrukcyjno-budowlanej w ograniczonym zakresie uznano zaś kierunki studiów w zakresie:
- - architektury lub architektury i urbanistyki,
- - inżynierii środowiska,
- - budownictwa hydrotechnicznego,
- - inżynierii i gospodarki morskiej,
- - melioracji.
Zdaniem Sądu, organy obu instancji prawidłowo uznały, że kierunek inżynieria środowiska nie odbiega nazwą od przyjętego w ww. rozporządzeniu, a zatem nie będzie miał zastosowania § 23 tego rozporządzenia, bowiem strona uzyskała wykształcenie przed wejściem w życie rozporządzenia na kierunku w zakresie inżynierii środowiska, który jest określony w sposób przyjęty w rozporządzeniu.
Prawidłowo również, w ocenie Sądu, organy przyjęły, że nazwa kierunku spełnia kryterium określone w § 5 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia, tj. nazwa kierunku studiów ukończonych przez stronę jest zgodna z określeniem zakresu kierunku studiów, wskazanych w załączniku nr 2 rozporządzenia.
Natomiast, co wymaga podkreślenia, kierunek studiów w zakresie [...] został uznany za kierunek pokrewny dla uprawnień budowlanych w specjalności [...] w ograniczonym zakresie.
Skarżący wnioskował o nadanie uprawnień bez ograniczeń, nie ukończywszy studiów pierwszego lub drugiego stopnia na kierunku odpowiednim dla specjalności konstrukcyjno-budowlanej, czego wymaga art. 14 ust. 3 pkt 3 lit a) ustawy Prawo budowlane.
W ocenie Sądu, organy prawidłowo odstąpiły od badania programu studiów odbytych przez stronę, gdyż sam prawodawca przesądził, że kierunek studiów w zakresie [...], a takie studia odbył skarżący, jest niejako z mocy prawa pokrewny, a nie odpowiedni dla specjalności konstrukcyjno-budowlanej.
Mając na uwadze powyższe, uznać należy, że organy prawidłowo dokonały oceny materiału dowodowego oraz stanu prawnego, a w konsekwencji tego doszły do właściwego przekonania, że badanie programu studiów odbytych przez stronę skarżącą nie było konieczne, gdyż sam prawodawca przesądził, że kierunek studiów w zakresie [...] jest niejako z mocy prawa pokrewny, a nie odpowiedni dla specjalności konstrukcyjno-budowlanej.
Reasumując, w ocenie Sądu, organy obu instancji prawidłowo stwierdziły, że wnioskodawca legitymuje się wykształceniem pokrewnym dla specjalności konstrukcyjno-budowlanej uprawniającym do uzyskania uprawnień, ale wyłącznie w ograniczonym zakresie, a nie tak - jak chce tego skarżący - bez ograniczeń.
Zdaniem Sądu, przepis art. 14 ust. 3 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane w ogóle nie przewiduje możliwości nadania takich uprawnień osobom legitymującym się wykształceniem pokrewnym.
Sąd, oceniając zaskarżoną decyzję, nie stwierdził uchybień w zakresie stosowania przez organ odwoławczy przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, na które wskazuje skarżąca lub których istnienie powinien uwzględnić z urzędu.
Zdaniem Sądu, organy dokonując oceny treści dyplomu skarżącego zastosowały prawidłowe przepisy i zasadnie oceniły, że skarżący legitymuje się wykształceniem pokrewnym, a nie odpowiednim dla uprawnień w specjalności konstrukcyjno-budowlanej bez ograniczeń.
Według Sądu, należy jednocześnie uznać, iż organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.).
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, organy administracji - rozstrzygając sprawę - oparły się na materiale prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w spornych decyzjach, organy obu instancji uzasadniły w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a.
Wobec niezasadności pozostałych zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 151 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji wyroku.