Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę G. G. złożoną na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...].
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został uznany za doręczony z dniem 2 kwietnia 2010 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a.
Od powyższego wyroku skarżący złożył osobiście skargę kasacyjną, nadając ją w Urzędzie Pocztowym Warszawa 119 dnia 10 maja 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna do Naczelnego Sadu Administracyjnego przysługuje od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (§2).
W myśl zaś art. 175 § 1 tej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 2). Zgodnie zaś z § 3 tego artykułu skarga kasacyjna może być również sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych bądź rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.
Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Natomiast w myśl z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi kasacyjnej.
Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy należy wskazać, iż odpis wyroku z uzasadnieniem został uznany za doręczony z dniem 2 kwietnia 2010 r. A zatem termin na wniesienie skargi kasacyjnej upływał w dniu 4 maja 2010 r. Natomiast skarżący nadał skargę kasacyjną dnia 10 maja 2010 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia.
Jednocześnie należy zauważyć, iż nadesłana do Sądu skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącego, a nie jak wymaga tego wskazany wyżej przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. przez radcę prawnego lub adwokata, pomimo iż do wnoszącego skargę kasacyjną nie ma zastosowania zwolnienie z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego określone w art. 175 § 2 i 3 ppsa.
Sporządzenie natomiast skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego jest brakiem skargi, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i uzasadnia odrzucenie tej skargi (zob. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006, s. 392). A zatem sąd powinien odrzucić taką skargę jako niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.