Uzasadnienie
Wobec wniesienia przez D. K. do tut. Sądu niepodpisanej skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2014 r. w sprawie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia – zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 22 maja 2014 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, przez jej podpisanie i odesłanie do Sądu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się na k. 20 akt sądowych, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 czerwca 2014 r., co oznacza, że 7-dniowy termin do jego uzupełnienia upłynął w dniu 17 czerwca 2014 r.
W dniu 11 czerwca 2014 r. skarżący odesłał podpisaną skargę do Głównego Inspektora Transportu Drogowego, który za pismem z dnia 18 czerwca 2014 r. przesłał ją do Sądu w dniu 23 czerwca 2014 r. (por. datę stempla pocztowego na kopercie, k. 70 akt sądowych). W ocenie Sądu, badając zachowanie terminu do uzupełnieniu braku formalnego skargi, należało przyjąć datę nadania podpisanej skargi przez organ administracji publicznej, do którego skarżący przesłał podpisaną skargę, bowiem prawidłowe wykonanie wezwania do uzupełnienia braku skargi polegało na jej podpisaniu i odesłaniu do Sądu, co wynikało z jasnej treści wezwania.
Przesłanie do Sądu podpisanej skargi w dniu 23 czerwca 2014 r. oznacza zatem, że brak formalny skargi nie został uzupełniony w wyznaczonym 7-dniowym terminie, skoro termin ten mijał z końcem dnia 17 czerwca 2014 r.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Mając na uwadze powyższe, wobec nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. O kosztach Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.