Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. skarżący – W. T., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - za pośrednictwem organu, skargę na pismo Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2010 r., którym uzyskał odpowiedź na skargę dotyczącą oceny z egzaminu dla kandydatów na egzaminatorów w zakresie prawa jazdy kategorii B, który odbył się w dniu [...] listopada 2009 r. Skarżący z części teoretycznej uzyskał wynik pozytywny, a z części praktycznej, w związku z popełnionymi błędami, uzyskał wynik negatywny.
Wobec uzyskania negatywnego wyniku z ww. egzaminu skarżący pismem z dnia [...] listopada 2009 r. wystąpił ze skargą na ocenę części praktycznej przedmiotowego egzaminu. W odpowiedzi na powyższe, Minister Infrastruktury pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. poinformował skarżącego, że zgodnie z wyjaśnieniami zawartymi w skardze, jak i sami członkowie Komisji Weryfikacyjnej, stwierdził fakt najechania pojazdem na znak poziomy P-4 "linia podwójna ciągła" w czasie egzaminu praktycznego. Okoliczność tak skutkowała przerwaniem egzaminu i otrzymaniem z części praktycznej oceny negatywnej.
Pismem z dnia [...] stycznia 2010 r., skarżący zwrócił się do organu z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy. W odpowiedzi na powyższe, organ pismem z dnia [...] maja 2010 r. podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] stycznia 2010 r.
Następnie skarżący wniósł do Sądu skargę na pismo z dnia [...] maja 2010 r. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sąd administracyjny rozpoznając sprawę w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi – w tym przypadku pismo Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2010 r., podlega jego kontroli.
Sądy administracyjne w zakresie swej właściwości rzeczowej sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej wyłącznie pod względem legalności - zgodności z prawem. Kontrola ta ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracji publicznej enumeratywnie wskazane w ustawie z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwana dalej p.p.s.a
W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., właściwość rzeczowa sądów administracyjnych ogranicza się do orzekania w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sąd mając na uwadze powyższy przepis, określający jego właściwość rzeczową uznał, że zaskarżone w niniejszym przypadku pismo z dnia [...] maja 2010 r. nie należy do żadnej z ww. kategorii przedmiotów – nie jest ani decyzją administracyjna, ani postanowieniem, ani innym aktem, stanowiącym przejaw władczej działalności organów administracji publicznej i kreującym uprawnienia, bądź obowiązki w konkretnej sprawie indywidualnej. Biorąc bowiem pod uwagę treść tego pisma oraz przebieg sprawy Sąd stwierdził, że nie sposób uznać go za akt administracyjny, wydany w indywidualnej sprawie, który określałby na zewnątrz organu administracyjnego jakiekolwiek prawa, bądź obowiązki, konkretnie oznaczonego podmiotu, w indywidualnie oznaczonej sprawie administracyjnej.
Zgodnie z § 63 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U. 2005, Nr 217, poz. 1834), dalej jako rozporządzenie po zakończeniu egzaminu przewodniczący komisji weryfikacyjnej wydaje, za pośrednictwem właściwego organu ewidencyjnego, zaświadczenie według wzoru określonego w załączniku nr 18 do rozporządzenia (...).
W myśl § 64 Ministra Infrastruktury z dnia 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U. 2005, Nr 217, poz. 1834) osoba egzaminowana może zgłosić odpowiednio do ministra właściwego do spraw transportu lub starosty, za pośrednictwem przewodniczącego komisji, w formie pisemnej, skargi i zastrzeżenia co do jego przebiegu i oceny.
Jak wynika z akt sprawy skarżący złożył do ministra właściwego do spraw transportu - Ministra Infrastruktury, skargę o której mowa w § 64 rozporządzenia.
Tym samym wszczął postępowanie nadzorcze Ministra nad merytoryczną działalnością komisji weryfikacyjnej, która [...] listopada 2009 r. przeprowadziła egzamin.
W wyniku nadzoru Minister udzielił skarżącemu odpowiedzi (pismo z dnia [...] stycznia 2010 r.) podając, że egzamin został przeprowadzony prawidłowo.
Skarżący odpowiedź tą oraz kolejne pismo w którym domagał się ponownego rozpoznania sprawy. Organ pismem z dnia [...] maja 2010 r. udzielił kolejnej odpowiedzi, wskazując na prawidłowe przeprowadzenie egzaminu. Skarżący potraktował niniejsze pisma organu jako decyzje administracyjne i wniósł od nich kolejno odwołanie, a następnie skargę do sądu administracyjnego.
Sąd zauważa, że zarówno pismo Ministra z dnia [...] stycznia 2010 r. i z dnia [...] maja 2010 r. były jedynie odpowiedzią w sprawie, w której skarżący wniósł skargę, o której mowa w § 64 rozporządzenia. Pisma te były informacjami o wynikach przeprowadzonego przez Ministra nadzoru nad merytoryczną działalnością komisji weryfikacyjnej. W żadnym razie nie można ich uznać za władcze akty administracji publicznej, wydane w indywidualnej sprawie administracyjnej. W konsekwencji pism tych nie można poddać skutecznie kontroli sądu administracyjnego, którego kognicja ograniczona jest do aktów i czynności wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a.
Zaskarżone pismo z dnia [...] maja 2010 r. nie podlega kontroli sądu administracyjnego w myśl przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właściwość sądów administracyjnych nie jest określona bowiem klauzulą generalną - tak jak właściwość sądów powszechnych. Jak wskazano na wstępie sądy administracyjne sprawują kontrolę działania administracji publicznej jedynie w zakresie legalności – tj. zgodności z powszechnie obowiązującym prawem i to odnośnie ściśle określonych przedmiotów, które zostały enumeratywnie wskazane w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2001 r. sygn. akt OPS 3/01 nr LEX 50428).
W związku z powyższym, zaskarżone pismo jako nieobjęte zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego - określonej w ww. przepisach, nie podlega rozpoznaniu przez ten Sąd, co w konsekwencji skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej.
Mając powyższe na względzie, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, Sąd orzekł jak w postanowieniu.