Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2004 roku nr [...] Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, po rozpoznaniu wniosku z dnia [...] maja 2003 roku B. S.A. z siedzibą w C., następcy prawnego B. Sp. z o.o. z K. o ponowne rozpoznanie sprawy znaku towarowego IMPULS PBSC zgłoszonego [...] czerwca 1999 roku z numerem [...], odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy.
Urząd Patentowy RP nie znalazł podstaw do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] listopada 2002 roku. Podniósł, iż zgodnie z art. 58 kpa, mającym zastosowanie w sprawie niniejszej na podstawie art.252 ustawy Prawo własności przemysłowej, przywrócenie terminu jest możliwe po spełnieniu łącznie przesłanek w nim zawartych. Jedną z nich jest uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. Zdaniem Urzędu, Zgłaszający nie uprawdopodobnił braku swej winy. Zgłaszający, który jest stroną w niniejszym postępowaniu ma obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swego adresu. Ten obowiązek wynika z art. 41 § 1 kpa.
W ocenie Urzędu, Zgłaszający zaniedbał tego obowiązku. Jako pracodawca ma obowiązek czuwania nad prawidłowym wykonaniem świadczonej przez swych pracowników pracy i ponosi konsekwencje ich zaniedbań. Wobec tego, że wskazana przyczyna leży po stronie Zgłaszającego, fakt ten wyklucza możliwość uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Na postanowienie Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lipca 2004 roku skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyło B. S.A. z siedzibą w C. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zdaniem skarżącego, zmiany organizacyjne u Zgłaszającego połączone ze zmianą siedziby i niepowiadomienie Urzędu o zmianie siedziby nie powinny być traktowane jako zawinienie w uchybieniu terminu. Strona nie została powiadomiona przez organ o obowiązku informowania Urzędu Patentowego RP o zmianie adresu i skutkach jego niedopełnienia. Organ dopuścił się więc nieprawidłowości przy doręczeniach stronie postanowienia i decyzji, wydanych w sprawie. W zaistniałej sytuacji faktycznej rozważyć należało, czy strona w ogóle dopuściła się uchybienia terminu.
W odpowiedzi na skargę Urząd patentowy RP wnosił o jej oddalenie powołując się na argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Zgodnie z art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz. 1270 z późniejszymi zmianami/, dalej zwanej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami.
Kontrolując zaskarżone postanowienie z punku widzenia powyższych kryteriów skarga zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienie narusza prawo w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Instytucję przywrócenia terminu reguluje przepis art. 58 § 1 i § 2 kpa. Ustanawia on cztery przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie.
Wbrew twierdzeniom organu, w niniejszej sprawie, zdaniem sądu, zaistniały wszystkie cztery przesłanki przywrócenia terminu, co oznacza, że organ miał obowiązek pozytywnego załatwienia wniosku złożonego przez stronę skarżącą.
Zdaniem organu skarżący nie uprawdopodobnił braku swej winy do dokonania czynności albowiem jako pracodawca odpowiada on za swoich pracowników, ma obowiązek czuwania nad wykonywaniem przez nich świadczonej pracy i ponosi konsekwencje ich zaniedbań. Zatem zaniedbanie ze strony pracownika polegające na niepoinformowaniu organu o zmianie adresu nie jest okolicznością uzasadniającą brak winy w uchybieniu terminu. Obowiązek strony o informowaniu organu o każdej zmianie adresu został nałożony przez art. 41 § 1 kpa.
Istotnie przepis art. 41 § 1 kpa nakłada na stronę obowiązek zawiadomienia o zmianie adresu stanowiąc, że w toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swojego adresu. W razie zaniedbania tego obowiązku doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny (§ 2). Jednakże o obowiązku zawiadomienia organu o zmianie adresu organ administracji publicznej powinien poinformować stronę zgodnie z wymogami wynikającymi z art. 9 kpa. Obowiązek ten, w niniejszej sprawie, nie został wykonany przez organ albowiem brak na tę okoliczność jakiegokolwiek dowodu.
W związku z tym organ nie może, w sposób skuteczny, powoływać się na następstwa wynikające z art. 41 § 1 kpa. W sytuacji braku pouczania strony o skutkach zaniedbań powiadomienia organu o zmianie adresu, przyjęcie za prawidłowe doręczenie decyzji na dotychczasowy adres jest okolicznością faktyczną uzasadniającą przyjęcie braku winy strony w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Skutki zaniedbań organu nie mogą obciążać przecież strony.
W świetle powyższych rozważań zarzuty skargi należało uznać z trafne i uzasadnione. W konsekwencji, na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1) c) p.p.s.a. sąd uchylił zaskarżone postanowienie. Organ naruszył przepisy postępowania w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynika sprawy.
W przedmiocie wykonalności uchylonego postanowienia sąd orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a.