Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 lipca 2008 r. skarżąca, "W." [...] Sp. j. z siedzibą w O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Dyrektora Biura Transportu Drogowego polegającą na odmowie zwrotu opłaty za unieważnienie zezwoleń zagranicznych wydanych przez Europejską Konwencję Ministrów Transportu (k. 2 akt sądowych).
Jak wynika z akt sprawy pismem z dnia 19 grudnia 2007 r. skarżąca wystąpiła do Biura Obsługi Transportu Międzynarodowego z żądaniem zwrotu części należności za zwrócone w dniu 1 sierpnia 2007 r. zezwolenia EKMT nr [...] i [...].
W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 14 stycznia 2008 r. organ odpowiedzialny za pobór opłaty odmówił skarżącej zwrotu pobranej należności wyjaśniając, iż zgodnie z treścią informacji nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. termin zwrotu unieważnionych zezwoleń CEMT wraz z karnetami został ustalony na dzień [...] lipca 2007 r., dlatego też zwrot opłaty za zezwolenia CEMT w części odpowiadającej okresowi unieważnienia, został dokonany wyłącznie za zezwolenia zwrócone do BOTM do dnia [...] lipca 2007 r.
W dniu 5 lutego 2008 r. do Biura Obsługi Transportu Międzynarodowego wpłynęło kolejne pismo strony, w którym ponownie wzywa ona organ do zwrotu części opłaty za wydanie międzynarodowych zezwoleń zagranicznych. Pismem z dnia 18 lutego 2008 r.- doręczonym stronie w dniu 26 lutego 2008 r. - organ podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko podnosząc, iż wniosek o zwrot opłaty za unieważnienie zezwoleń EKMT nie może zostać pozytywnie rozpatrzony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie.
Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na czynność z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uznania albo odmowy uznania uprawnienia wynikającego z przepisów prawa, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. konieczne jest zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jeżeli natomiast takiej odpowiedzi organ nie udzielił, skargę należy wnieść w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Podkreślić należy, iż przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.) jak i akty wykonawcze do tej ustawy nie przewidują wydania decyzji administracyjnej w sprawie zwrotu opłaty za wydanie zezwolenia zagranicznego. Z orzecznictwa sądów administracyjnych jednoznacznie wynika, iż ochrona interesów podmiotu spełniającego nienależne świadczenie publicznoprawne polega na możliwości żądania od organu właściwego do załatwienia indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej zajęcia stanowiska w sprawie poprzez zarządzenie zwrotu nienależnej opłaty albo też odmowę jej zwrotu - co miało miejsce w niniejszej sprawie. Takie działanie organu będzie czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uznania albo odmowy uznania uprawnienia wynikającego z przepisów prawa i jako takie podlegać będzie kontroli sadów administracyjnych po wcześniejszym wyczerpaniu trybu określonego w art. 53 § 2 p.p.s.a. (podobnie: wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 listopada 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 2298/06 a tam odesłanie do postanowienia NSA z dnia 11 grudnia 1997 r.. sygn. akt II SA 1060/97 a także glosa R. Sawuły /w:/ Prawo Gospodarcze 1998/7/37).
W związku z powyższym, analizując okoliczności faktyczne niniejszej sprawy i na ich podstawie oceniając terminowość wniesionej przez "W." [...] Sp. j. z siedzibą w O. skargi na czynność Dyrektora Biura Transportu Drogowego polegającą na odmowie zwrotu opłaty za unieważnienie zezwoleń zagranicznych wydanych przez Europejską Konwencję Ministrów Transportu Sąd uznał, iż przy wnoszeniu skargi doszło do uchybienia terminu określonego w art. 53 § 2 p.p.s.a.
Uwzględniając niemożność ustalenia daty doręczenia skarżącej pisma z dnia 14 stycznia 2008 r., będącego odpowiedzą na żądanie zwrotu części należności za zwrócone w dniu 1 sierpnia 2007 r. zezwolenia EKMT nr [...] i [...], Sąd stanął na stanowisku, iż bieg terminu do wniesienia skargi na czynność organu odpowiedzialnego za pobór opłaty należy liczyć od dnia doręczenia stronie kolejnego pisma w sprawie tj. z dnia 18 lutego 2008 r., co miało miejsce w dniu 26 lutego 2008 r. Przyjęcie takiego rozwiązania pozwalało uznać, iż trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kończył swój bieg z dniem 27 marca 2008 r. Wniesiona przez skarżącą w dniu 18 lipca 2008 r. skarga podlegała zatem odrzuceniu jako wniesiona z uchybieniem terminu określonego w ustawie.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.