Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 lipca 2012 r. T. S.A. z siedzibą w W. (skarżąca w niniejszej sprawie) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] wydane w sprawie wątpliwości skarżącej dotyczących wykonywania obowiązku rozprowadzania programów wymienionych w art.
- 43. ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2011 r., nr 43 poz. 226 z póżn. zm., dalej urt).
Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. skarżąca zwróciła się z wnioskiem do Przewodniczącego KRRiT o podjęcie oficjalnego stanowiska dotyczącego tzw. zasady must carry. W uzasadnieniu pisma strona przedstawiła własną interpretację art. 43 ust. 1 ustawy urt wskazując m. in., że zasada "must carry" dotyczy wszystkich programów wymienionych w art. 43 ust. 1 urt w jednakowym stopniu co oznacza, że operator ma obowiązek rozprowadzania programów na sąsiadujących pozycjach elektronicznego przewodnika po programach (EPG).
Pismem z dnia [...] lutego 2012 r. Przewodniczący KRRiT przedstawił wykładnię art. 43 ust. 1 urt, która w sposób zasadniczy różniła się od zaprezentowanej przez skarżącą. Organ wskazał również, że była już wcześniej podana do publicznej wiadomości informacja w stanowisku KRRiT z dnia [...] listopada 2011 r. Ponadto ze względu na duże zainteresowanie nadawców, operatorów, jak i abonamentów tematyką związaną z art. 43 ust. 1 urt Przewodniczący KRRiT opublikował również na stronach internetowych KRRiT wcześniej sporządzoną ocenę realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 43 ust. 3 urt. W dokumencie tym wskazano jak zdaniem organu należy interpretować art. 43 ust. 1 urt.
Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. skarżąca wezwała Przewodniczącego KRRiT do usunięcia naruszenia prawa polegającego na błędnej interpretacji art. 43 ust 1 urt zawartej w piśmie z dnia [...] lutego 2012 r. skierowanym do skarżącej oraz w dokumencie pt. "Ocena realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji" (dalej powoływanym jako "Ocena")
W odpowiedzi Przewodniczący KRRiT pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. ponownie zaprezentował argumenty przemawiające za przyjętą przez siebie interpretacją art. 43 urt i wskazał, że intencją ustawodawcy było odejście od dotychczas obowiązującego nakazu i pozostawienie kolejności rozprowadzania poszczególnych programów w gestii operatorów.
Pismem z dnia 26 lipca 2012 r. skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Przewodniczącego KRRiT z [...] lutego 2012 r. wnosząc o uchylenie interpretacji organu wyrażonej w tym piśmie oraz w "ocenie". Skarżąca wskazała na naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 43 ust. 1 urt przez błędną jego wykładnię, polegającą na przyjęciu, że ustawodawca zrezygnował w tym przepisie z określenia kolejności wprowadzenia programów do oferty operatorów na rzecz określenia obowiązku wprowadzenia określonych programów do oferty. Wskazała również na naruszenie prawa procesowego tj. art. 6, art. 8 i art. 11 kpa poprzez sporządzenie przez organ interpretacji, przesłaniu jej do skarżącej oraz opublikowaniu jej treści bez wyjaśnienia przesłanek, którymi organ się kierował przy jej sporządzaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Właściwość rzeczową sądów administracyjnych określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cyt. dalej jako "p.p.s.a") stanowiąc iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 p.p.s.a.).
Podkreślić należy, iż pismo z dnia [...] lutego 2012 r. będące przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismem o charakterze informacyjnym, nie mającym znamion aktu, na który przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego. Zarówno Przewodniczący KRRiT jak i KRRiT nie mają kompetencji do wydawania ogólnych, powszechnie wiążących interpretacji prawa. Przedstawienie przez organ rozumienia przepisów zarówno w informacjach zamieszczanych na stronie internetowej KRRiT, jak i w korespondencji z konkretnym podmiotem nie ma mocy powszechnie wiążącej. Celem upublicznienia takich informacji jest m.in. realizowanie zasady pogłębienia zaufania do administracji (art. 8 kpa) i wskazanie jakich działań w przyszłości można się spodziewać ze strony organu.
Kognicji sądowej poddane są dopiero decyzje, postanowienia lub inne czynności jako akty podejmowane w konkretnej sytuacji i adresowane do zindywidualizowanych podmiotów, zaś zaskarżone pismo z dnia [...] lutego 2012 r. nie nosi znamion decyzji administracyjnej, czy też innego z aktów wymienionych w powołanych przepisach. Nie stanowi również czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ani też interpretacji, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Sprawa objęta niniejszą skargą nie podlega zatem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Podkreślenia wymaga, na co wskazuje art. 3 § 2 pkt. 4a p.p.s.a., iż jedynie pisemne interpretacje prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach mogą być skutecznie zaskarżone do sądu administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.