Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy w całości decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2007 r. o odmowie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego pod reklamę przy ul. S. w rejonie ul. W. Do wydania tej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
W dniu [...] maja 2007 r. do Zarządu Dróg Miejskich w W. wpłynął wniosek firmy S. sp. z o.o. o "przedłużenie decyzji" zezwalającej na zajęcie pasa drogowego przy ul. S. do dnia [...] grudnia 2008 r.
Pismem z dnia [...] czerwca 2007 r. wnioskodawca powiadomił organ, że na skutek połączenia spółek i przejęcia majątku C. sp. z o.o. przez S. spółka z o.o. wszelkie prawa i obowiązki C. sp. z o.o. przejęła firma S. spółka z o.o. Informację tę potwierdzał stosowny odpis z KRS.
Decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] Dyrektor ds. Inwestycji Zarządu Dróg Miejskich, działający z upoważnienia Prezydenta W. odmówił firmie S. spółka z o.o. wydania wnioskowanego zezwolenia.
Odwołanie od decyzji z dnia [...] lipca 2007 r. wniosła pismem z dnia [...] sierpnia 2007r. firma S. spółka z o.o. Odwołanie sporządził radca prawny P. G i dołączył do niego pełnomocnictwo do występowania w imieniu firmy S. sp. z o.o. Odwołanie nie zostało podpisane.
Decyzją z dnia [...] września 2007 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozpoznając odwołanie utrzymało w mocy decyzję I instancji z dnia [...] lipca 2007 r. Decyzja II instancji została skierowana do firmy S. sp. z o.o.
Skargę na tę decyzję wniósł w imieniu firmy S. sp. z o.o. radca prawny P. G., który podniósł, że decyzja została skierowana do podmiotu, który nie był stroną w sprawie [...].
Decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. SKO w [...] działając w trybie autokontroli, powołując się na art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zmianami, dalej zwana p.p.s.a.) uchyliło w całości swoją pierwszą decyzję.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. SKO w [...] po rozpoznaniu odwołania S. sp. z o.o. utrzymało w mocy w całości decyzję z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...].
Skargę na tę decyzję SKO wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w imieniu S. sp. z o.o. radca prawny P. G. W tekście skargi wyjaśnił, że działa w imieniu S. sp. z o.o. i dołączył pełnomocnictwo tej spółki. Na wezwanie Sądu dołączył właściwe pełnomocnictwo tj. pełnomocnictwo udzielone mu przez S. sp. z o.o. i właściwy wypis z KRS dotyczący S. sp. z o.o. W skardze podniesione zostały zarzuty merytoryczne wadliwego zastosowania art. 39 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. Nr 204 poz. 2086 z późn. zmianami, dalej cytowana jako udp) zamiast art.38 udp.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.) Badając w ten sposób zaskarżoną decyzję Sąd uznał, że narusza ona prawo, choć z innych przyczyn niż podniesione w skardze.
Odwołanie jest czynnością procesową strony, która aby odniosła zamierzony skutek musi spełniać wymagania co do formy, treści, terminu i trybu jej dokonania. Odwołanie przede wszystkim musi czynić zadość wymogom stawianym pismu procesowemu. Zgodnie z art. 63 § 3 k.p.a. pismo procesowe powinno być podpisane przez wnoszącego. Brak podpisu stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu na wezwanie organu dokonane w trybie art.64 § 2 k.p.a.
W orzecznictwie i doktrynie utrwalony jest pogląd, że uznanie za odwołanie i rozpatrzenie pisma niepodpisanego przez osobę wnoszącą odwołanie powoduje, że organ II instancji bez podstawy prawnej działa w charakterze organu odwoławczego i jego decyzja dotknięta jest wadą nieważności z art.156 § 1 p 2 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 18 maja 1994 r. sygn. akt SA/Gd 2365/93, wyrok NSA w Warszawie z dnia 15 września 2000 r. sygn. akt III SA 417/00, B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks Postępowania Administracyjnego. Komentarz" Wyd. C.H.Beck Warszawa 2003 r. s. 563).
Taka właśnie sytuacja wystąpiła w sprawie niniejszej, w której odwołanie wniesione w imieniu S. spółka z o.o. nie zostało przez nikogo podpisane, a dołączone do odwołania pełnomocnictwo dla P. G. pochodziło od innej firmy – S. sp. z o.o. Organ nie wezwał do uzupełnienia wskazanych braków i nie zostały one uzupełnione. W tym stanie rzeczy brak było podstaw do potraktowania pisma z dnia [...] sierpnia 2007 r. jako odwołania, a wydanie w wyniku rozpatrzenia tego pisma decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r. powodowało, że decyzja ta dotknięta była wadą nieważności.
W tym stanie rzeczy zbędne było rozpoznawanie pozostałych zarzutów skargi, gdyż decyzja dotknięta nieważnością, niezależnie od innych przyczyn, musi zostać wyeliminowana z obrotu prawnego.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ II instancji, zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. wezwie autora pisma do uzupełnienia jego braków formalnych i dopiero po uzupełnianiu braków (podpis pełnomocnika i właściwe pełnomocnictwo od strony postępowania) rozpatrzy sprawę merytorycznie.
Zważywszy powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 145 § 1 p. 2 p.p.s.a w związku z art.156 § 1 p.2 k.p.a. orzekł jak w sentencji.
O niewykonywaniu decyzji Sąd orzekł na podstawie art.152 p.p.s.a
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. i 205 § 1 p.p.s.a. oraz na podstawie § 14 ust. 2 p. 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. nr 163 z 2002 r. poz. 1349 z późn. zmianami) i zasądził kwotę 200,00 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego, kwotę 240,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz kwotę 17,00 zł tytułem zwrotu uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.