Uzasadnienie
E. O. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] z [...] lipca 2016 r. w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Zarządzeniem z 31 sierpnia 2016 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone 3 października 2016 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 25 akt sądowych) i zostało wykonane 13 października 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym m.in. od skargi na postanowienie, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a w myśl § 3 tego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd.
Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia wpisu zostało doręczone 3 października 2016 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 25 akt sądowych), a więc termin do wykonania czynności określonej tym zarządzeniem upłynął 10 października 2016 r. Jednocześnie skarżąca uiściła przedmiotowy wpis w pełnej wysokości dopiero 13 października 2016 r., tj. 3 dni po upływie wyznaczonego terminu (vide: potwierdzenie wpisu do rejestru Opłat Sądowych WSA w Warszawie – karta nr 26 akt sądowych). W świetle powyższych ustaleń w ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie uiszczono w wyznaczonym terminie wpisu w wymaganej wysokości, a zatem zaszły przesłanki do odrzucenia skargi.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł, jak w pkt I sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.