Uzasadnienie
Skarżący S. Z. do skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za niepoddanie się lub uniemożliwienie kontroli załączył sporządzony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Z informacji podanych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych dokumentów wynika, iż skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z dwójką małoletnich dzieci. Według oświadczenia skarżącego z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej skarżący uzyskuje dochód w wysokości 2800 zł netto miesięcznie. Skarżący uzyskuje także dochód z wynajmu mieszkania w kwocie 1250 zł miesięcznie (załączono wyciąg z rachunku bankowego potwierdzający powyższe). Ponadto na podstawie postanowienia Sądu Okręgowego w [...] skarżący uzyskuje także alimenty od matki jego dzieci w wysokości 900 zł miesięcznie (powyższe potwierdza załączona kopia ww. postanowienia sądu), jednakże według oświadczenia skarżącego matka dzieci skarżącego uchyla się od płacenia alimentów.
Skarżący zobligowany jest do spłaty kredytu bankowego, którego rata miesięczna wynosi ok. 1200 zł (załączono wyciąg z rachunku bankowego potwierdzający powyższe).
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
W sytuacji, w której na utrzymaniu skarżącego pozostaje dwoje małoletnich dzieci, źródłem dochodów jest niewielki dochód z prowadzonej działalności gospodarczej oraz z tytułu czynszu uzyskiwanego za wynajem mieszkania, a dodatkowo na skarżącym ciąży obowiązek spłaty kredytu bankowego, w ocenie rozpoznającego wniosek skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając zatem powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.