Uzasadnienie
Skarżący R. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2014 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.
Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 14 lutego 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy), odbiór kwitowała K. T. – matka.
Wezwaniem z dnia 3 lipca 2014 r. skarżący został zobowiązany do zajęcia jednoznacznego stanowiska w terminie 7 dni, czy jego intencją było zaskarżenie decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...], pod rygorem uznania że przedmiotem zaskarżenia jest wskazana powyżej decyzja. Odbiór rzeczonego wezwania kwitował w dniu 7 lipca 2014 r. L. T. – ojciec.
Skarżący nie odpowiedział na rzeczone wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 p.p.s.a.). Sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
W świetle powyższego, termin do złożenia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2014 r., doręczonej skarżącemu w dniu 14 lutego 2014 r., upływał w dniu 17 marca 2014 r. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż skarga nadana została bezpośrednio do Sądu w Urzędzie Pocztowym – K. w dniu 24 kwietnia 2014 r., a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, co stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. skutkować musiało jej odrzuceniem.