Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 stycznia 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 1776/11, oddalił skargę W. S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu kosztów leczenia.
Postanowieniem referendarza sądowego zostało przyznane skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej wyznaczyła adw. J. J., który wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2012 r., a następnie brał udział w posiedzeniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 23 października 2013 r.
Następnie ustanowiony w sprawie pełnomocnik adw. J. J. wniósł o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2014 r. referendarz sądowy odmówił przyznania wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w ramach prawa pomocy.
We wniesionym sprzeciwie z dnia 2 czerwca 2014 r., ww. pełnomocnik zawarł oświadczenie, że "koszty zastępstwa wykonanego na zasadzie prawa pomocy na rzecz W. S. w niniejszej sprawie nie zostały opłacone, ani w całości, ani w części".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek pełnomocnika o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu podlega uwzględnieniu.
Artykuł 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) – p.p.s.a., stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461), stawka minimalna dla pełnomocnika z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 100% stawki minimalnej w danym rodzaju sprawy (tj. 240 zł), nie mniej niż 120 zł, jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat. Zgodnie z § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia, Sąd podwyższa opłatę o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu sporządził skargę kasacyjną oraz brał udział w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Należne więc wynagrodzenie powinno wynosić 295,20 zł (w tym 55,20 zł tytułem podatku od towarów i usług).
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a ww. rozporządzenia orzekł jak w sentencji