Uzasadnienie
W dniu 30 sierpnia 2006 r. skarżący R. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] lipca 2006 r., [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu w ramach transportu drogowego taksówką bez posiadania przy sobie przez kierowcę wymaganej licencji.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pismem doręczającym zarządzenie o wezwaniu do uiszczeniu wpisu sądowego z dnia 6 października 2006 roku strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 100 złotych w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy niniejsze wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 24 października 2006 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuję:
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi. Ponadto, zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu 31 października 2006 roku. We wskazanym terminie strona skarżąca nie uiściła należnego wpisu.
Zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 podpunkt a p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego, jeżeli odrzucenie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 220 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji orzeczenia.