Uzasadnienie
N. B. (dalej też jako skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika, radcę prawnego R. Z., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2015 roku nr [...] w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że doręczono ją pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 kwietnia 2015 roku.
W dniu 26 maja 2015 roku skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, radcę prawnego R. Z., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję nadając ją w placówce operatora pocztowego bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Przedmiotową skargę, która wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 czerwca 2015 r., przesłano do właściwego organu, tj. Ministra Gospodarki w dniu 3 czerwca 2015 roku. O powyższym fakcie poinformowano pełnomocnika skarżącej.
Zgodnie bowiem z art. 54 § 1 w zw. z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przesłać właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania jej biegu. O zachowaniu ustawowego, trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data wysłania skargi przez sąd do właściwego organu administracji publicznej (p. stanowisko wyrażone w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2009 r. sygn. akt II OSK 892/09, z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt II OSK 1674/06 oraz z dnia 4 października 2007 r., sygn. akt I OZ 715/07).
Mając na względzie, że w niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 kwietnia 2015 roku, termin do wniesienia skargi upływał w dniu 27 maja 2015 roku. Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego R. Z., co prawda wniosła skargę w dniu 26 maja 2015 roku, jednakże skarga skierowana została bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zatem jako datę wniesienia skargi przyjąć należy dzień 3 czerwca 2015 roku tj. dzień, w którym skargę przesłano do właściwego organu, tj. Ministra Gospodarki. Tym samym skarga wniesiona została z uchybieniem terminu.
W zaistniałej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając na uwadze, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu, postanowił jak w sentencji.
Ponadto na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzucając skargę postanowił zwrócić skarżącej kwotę 100 złotych uiszczoną na poczet wpisu sądowego. Sąd zaznacza na marginesie, że prawidłowa wysokość wpisu w niniejszej sprawie wynosi 200 złotych, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Jednakże Sąd nie wzywał do uzupełnienia wpisu ze względu na brzmienie art. 222 p.p.s.a., zgodnie z którym nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu.