Uzasadnienie
Pismem z [...] marca 2013 r. J. S. (dalej skarżący) wystąpił do [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa o wydanie zaświadczenia, z którego wynikałoby, że nabyte przez niego uprawnienia budowlane z [...] grudnia 1975 r., nr ewidencyjny [...] oraz z [...] maja 1980 r., nr ewidencyjny [...] obejmują swym zakresem sieci i instalacje telekomunikacyjne.
Pismem z [...] kwietnia 2013 r. znak [...] Przewodniczący [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, odwołując się do pisma Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej z [...] lutego 2013 r. znak [...] podkreślił, iż zaprezentowane w jego treści stanowisko jest ostateczne w sprawie.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. skarżący ponownie wystąpił o wydanie zaświadczenia dotyczącego zakresu posiadanych przez niego uprawnień budowlanych. W odpowiedzi na powyższe, pismem z [...] maja 2013 r. znak [...] organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko stwierdzając, iż posiadane przez skarżącego uprawnienia budowlane w specjalności instalacyjno-inżynieryjnej w zakresie instalacji i sieci elektrycznych nie obejmują swym zakresem telekomunikacji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o nakazanie organowi wydania zaświadczenia lub rozstrzygniecie przez Sąd o zakresie posiadanych przez skarżącego uprawnień.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po wniesieniu skargi Sąd z urzędu bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) skutkująca odrzuceniem skargi.
Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne;
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4.a pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Jak wynika z treści skargi, przedmiotem zaskarżenia jest stanowisko [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, zawarte w treści pism z [...] kwietnia 2013 r. znak [...] oraz z [...] maja 2013 r. znak [...], dotyczące kwestii wydania zaświadczenia, z którego wynikałoby, że nabyte przez skarżącego uprawnienia budowlane z [...] grudnia 1975 r., nr ewidencyjny [...] oraz z [...] maja 1980 r., nr ewidencyjny [...] obejmują swym zakresem sieci i instalacje telekomunikacyjne.
W ocenie Sądu, powyższe nie mieści się w katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego, bowiem zaskarżone do Sądu pisma mają formę skierowanej do skarżącego informacji dotyczącej zakresu posiadanych przez niego uprawnień budowlanych..
Na marginesie podkreślić należy, iż zgodnie z treścią art. 217 § 1 i 2 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Zaświadczenie wydaje się jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa lub gdy osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 7 dni (art. 217 § 3 k.p.a.).
W świetle powyższego, zaświadczenie stanowi przewidziane w przepisach prawa potwierdzenie pewnego stanu rzeczy przez właściwy organ administracji publicznej na żądanie zainteresowanej osoby. Dlatego też, po złożeniu wniosku o wydanie zaświadczenia strona powinna uzyskać zaświadczenie o żądanej treści, albo postanowienie odmawiające wydania zaświadczenia bądź postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści (vide: wyrok WSA w Białymstoku z 17 czerwca 2010 r. sygn. akt II SAB/Bk 19/10, Lex nr 621973).
Skoro zatem organ administracji, na skutek złożonego przez skarżącego wniosku o wydanie zaświadczenia, nie podjął działania w formie przewidzianej przepisami prawa, skarżącemu przysługuje skarga na bezczynność organu po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.