Uzasadnienie
Krajowa Rada Radców Prawnych zaskarżoną uchwałą z dnia [...] sierpnia 2004r., Nr [...] po rozpoznaniu odwołania Pana T. L. utrzymała w mocy uchwałę Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z dnia [...] czerwca 2001 r. odmawiającą wpisu na listę aplikantów radcowskich.
Pan T. L. ubiegał się w 2001 r. o wypis na listę aplikantów radcowskich.
Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] uchwałą z dnia [...] czerwca 2001 r. Nr [...] odmówiła wpisu na listę aplikantów radcowskich. Krajowa Rada Radców Prawnych uchwałą z dnia [...] października 2001r., Nr [...] po rozpoznaniu odwołania Pana T. L. utrzymała w mocy uchwałę Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z dnia [...] czerwca 2001 r. odmawiającą wpisu na listę aplikantów radcowskich.
W dniu [...] lutego 2004 roku Trybunał Konstytucyjny rozpoznał połączone pytanie prawne Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie zgodności z konstytucją niektórych przepisów prawa o adwokaturze oraz ustawy o radcach prawnych dotyczących naboru na aplikacje adwokackie i radcowskie.
W zakresie dotyczącym zgodności z Konstytucją niektórych przepisów ustawy o radcach prawnych, związanych z naborem na aplikację radcowską, Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 18 lutego 2004 roku, sygn. akt P 21/02, opublikowanym 4 marca 2004 roku orzekł, że art. 60 pkt 8b ustawy z dnia 6 lipca 1982 roku o radcach prawnych (Dz.U. Nr 19, poz. 145 ze zm.) jest niezgodny z art. 87 ust. 1 Konstytucji przez to, że dopuszcza co do osób nie będących jeszcze członkami korporacji samorządowej radców prawnych możliwość ograniczania tych osób w korzystaniu z konstytucyjnej wolności wyboru zawodu bez ustawowego określenia przesłanek i zakresu ograniczenia, natomiast art. 60 pkt 8b ustawy, o której jest mowa wyżej, nie jest niezgodny z art. 17 Konstytucji.
W obszernym uzasadnieniu Trybunał Konstytucyjny podał motywy powyższego rozstrzygnięcia i dodatkowo wskazał, że ograniczenia konstytucyjnie gwarantowanych wolności i praw obywatelskich powinny być unormowane w aktach prawnych o randze ustawowej. Ponieważ jednak przepisy zaskarżonej ustawy nie określały przesłanek i zakresu przeprowadzenia konkursów na aplikacje, umożliwiając dowolne normowanie tych kwestii w aktach prawnych wewnątrzkorporacyjnych, zostały one uznane za niezgodne z Konstytucją.
Stosownie do art. 145 a § 1 k.p.a. w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, można żądać wznowienia postępowania administracyjnego. Natomiast przepis art. 145 § 1 pkt 1 podpunkt b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) zobowiązuje Sąd do uchylenia decyzji w razie naruszenia prawa, dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2004r. Pan T. L. wystąpił do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z wnioskiem o "...wznowienie postępowania w celu uchylenia ostatecznej decyzji Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z dnia [...] czerwca 2001 r. (...Nr [...]...) w sprawie odmowy wpisu na listę aplikantów adwokackich.
Rada Okręgowa Izby Radców Prawnych w [...] zgodnie z przepisem art.150 k.p.a. przesłała wniosek Krajowej Radzie Radców Prawnych, bowiem to ten organ wydał w ostatniej instancji uchwałę z dnia [...] października 2001r., Nr [...].
Krajowa Rada Radców Prawnych po rozpoznaniu odwołania Pana T. L., zaskarżoną uchwałą z dnia [...] sierpnia 2004r., Nr [...] utrzymała w mocy uchwałę Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z dnia [...] czerwca 2001 r. odmawiającą wpisu na listę aplikantów radcowskich.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także p.p.s.a.).
Skarżący Pan T. L. wystąpił do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z wnioskiem o "...wznowienie postępowania w celu uchylenia ostatecznej decyzji Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z dnia [...] czerwca 2001 r. (...Nr [...]...) w sprawie odmowy wpisu na listę aplikantów radcowskich". Krajowa Rada Radców Prawnych zaskarżoną uchwałą z dnia [...] sierpnia 2004r., Nr [...] po rozpoznaniu odwołania Pana T. L. utrzymała w mocy uchwałę Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z dnia [...] czerwca 2001 r. odmawiającą wpisu na listę aplikantów radcowskich.
Należy zauważyć, iż skarżący występuje z wnioskiem o "...wznowienie postępowania w celu uchylenia ostatecznej decyzji Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z dnia [...] czerwca 2001 r. (...Nr [...]...) w sprawie odmowy wpisu na listę aplikantów adwokackich. Zdaniem Sądu przedmiotem postępowania wznowieniowego winna być uchwała Krajowej Rada Radców Prawnych z dnia [...] października 2001r., Nr [...], która utrzymywała w mocy uchwałę Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z dnia [...] czerwca 2001 r. odmawiającą wpisu na listę aplikantów radcowskich a nie uchwała Krajowej Rada Radców Prawnych z dnia [...] października 2001r. jak twierdzi skarżący. To właśnie uchwała Krajowej Rada Radców Prawnych z dnia [...] października 2001r., Nr [...] była uchwałą wydaną w ostatniej instancji. Kwestię, wątpliwości co do treści pisma skarżącego organ winien był wyjaśnić w trybie art.64 k.p.a.
Ponadto należy zauważyć, iż w przypadku wniosku o wznowienie postępowania organ zgodnie z 149 k.p.a. wznawia postępowanie lub odmawia wznowienia a nie utrzymuje w mocy decyzję.
Należy zauważyć, iż w skutek błędnego pouczenia ośrodkach odwoławczych zawartego w Uchwale Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] sierpnia 2004r., Nr [...] nie został wyczerpany tryb dwuinstancyjny a skarga Pana T. L. z powodu podanego wyżej okazała się przedwczesna i niedopuszczalna.
W konsekwencji tego nie mogło dojść do merytorycznego rozpoznania skargi, gdyż podlegała ona odrzuceniu z przyczyn formalnych na mocy art.
58. § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzucił skargę, bowiem z powodu nie wyczerpania trybu instancyjnego wniesienie skargi było niedopuszczalne. Zgodnie z § 3. powołanego przepisu Sąd odrzuca skargę postanowieniem.