Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 17 października 2017 r. odrzucił skargę Z. S. (dalej strona, skarżący) na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] czerwca 2017 r., Nr [...] w przedmiocie rejestracji i ustalenia opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych.
Powodem odrzucenia skargi było nieuiszczenie przez skarżącego wpisu sądowego w wysokości 695 złotych. Jak ustalono, kierowana do skarżącego korespondencja zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, po dwukrotnym awizowaniu (w dniach 18 i 26 września 2017 r.), w dniu 4 października 2017 r. została zwrócona do Sądu i w trybie art. 73 p.p.s.a. uznana za doręczoną skarżącemu z dniem 2 października 2017 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upływał w dniu 9 października 2017 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu. Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi został doręczony skarżącemu w dniu 2 listopada 2017 r.
Pismem nadanym w dniu 3 listopada 2017 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jak wskazywał "we wrześniu nie przyszło żadne awizo". Wiedząc o tym, że opłata nie jest uiszczona oczekiwał na pismo z Sądu. W dniu 2 listopada 2017 r. otrzymał odpis postanowienia o odrzuceniu skargi. Do wniosku załączył potwierdzenie uiszczenia wpłaty na kwotę 695 złotych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy po stronie wnioskodawcy. Kryterium to wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu czynności oraz zabezpieczenia swoich interesów procesowych. Obowiązek wykazania należytej staranności ciąży na podmiocie składającym wniosek. Podmiot ubiegający się o przywrócenie terminu powinien dołożyć wszelkich starań i wysiłków w celu wyjaśnienia przyczyn swojego uchybienia. Art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony oraz wskazane przez nią okoliczności mające świadczyć o braku winy w niedochowaniu terminu. Ocena ta nie może jednakże być dowolna. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy, przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod redakcja prof. Romana Hausera i prof. Marka Wierzbowskiego. C.H. Beck 2015 str. 463 oraz przytoczone tam orzecznictwo sądów administracyjnych).
W niniejszej sprawie dniem ustania przyczyny uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od skargi był dzień 2 listopada 2017 r., w którym doręczono skarżącemu odpis postanowienia Sądu z 17 października 2017 r., z treści którego dowiedział się o przyczynie odrzucenia skargi. Składając w dniu 3 listopada 2017 r. wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi skarżący zachował wspomniany wyżej siedmiodniowy termin do jego złożenia, natomiast uiszczając wpis od skargi w prawidłowej wysokości dokonał czynności której nie dokonał w terminie.
W ocenie Sądu skarżący nie wykazał przesłanki braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Podnoszona przez stronę okoliczność "braku we wrześniu awiza", nie może stanowić usprawiedliwienia dla uchybienia terminu. Analiza dokonanych przez doręczyciela adnotacji w zakresie awizacji kierowanej do skarżącego przesyłki rejestrowej, zawierającej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, nie budzi wątpliwości Sądu i świadczy o zachowaniu przez operatora pocztowego procedur przewidzianych w przepisach prawa. Przedmiotowa przesyłka była awizowana dwukrotnie w dniu 18 i 26 września 2017 r. Zawiadomienie o miejscu pozostawienia przesyłki umieszczono w oddawczej skrzynce w skrzynce pocztowej skarżącego. Zwrócona w dniu 4 października 2017 r. przesyłka została przez Sąd uznana za doręczoną w trybie art. 73 p.p.s.a. (tzw. fikcja doręczenia).
Wskazać należy, że domniemanie doręczenia wynikające z art. 73 p.p.s.a. może być obalone. Obalenie domniemania nie neguje dokonania doręczenia, a prowadzi do uchylenia ujemnych skutków, jakie dla strony wiążą się z tym doręczeniem w zakresie biegu terminu. Oznacza to, że jeśli dokonano doręczenia zgodnie z wymogami art. 73 p.p.s.a., mimo że adresat nie został powiadomiony o adresowanym do niego piśmie, może się on uchylić od negatywnych skutków tego stanu rzeczy, jeżeli uprawdopodobni okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu, a zatem będzie dysponował np. argumentem w postaci zgłoszenia nieprawidłowo zabezpieczonej skrzynki pocztowej czy reklamacji usług pocztowych. W orzecznictwie wskazuje się, że w kontekście dowodu z dokumentu, jakim jest koperta ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, przeciwdowodu nie może stanowić samo oświadczenie strony o braku awizo. Zwykłe oświadczenie strony, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej lub zaginęło nie jest wystarczające do obalenia domniemanie doręczenia przesyłki w trybie awizo (por. postanowienie NSA z 24 września 2015 r., II OZ 863/15 oraz przytoczone w nim poglądy doktryny).
W niniejszej sprawie, wnosząc o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący nie wskazywał okoliczności, które dawały by podstawę obalenia domniemania doręczenia wynikającego z art. 73 p.p.s.a. Samo oświadczenie skarżącego o "braku we wrześniu awiza" nie uprawdopodobnia braku winy w uchybieniu terminu do dokonania powyższej czynności procesowej. Tym samym wniosek o przywrócenie terminu nie może zostać uwzględniony.
Mając na uwadze powyższe, działając na postawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie skarżącemu kwoty 695 złotych uiszczonej tytułem wpisu od skargi orzeczono w oparciu o 225 p.p.s.a.