Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] września 2012 r. nakładającą na V. Z. (skarżącego w niniejszej sprawie) karę pieniężną za przejazd bez uiszczenia opłaty elektronicznej.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. decyzji znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy, wynika iż została ona doręczona ustanowionemu przez skarżącego pełnomocnikowi w dniu 11 kwietnia 2013 r.
W dniu 20 maja 2013 r., (data stempla pocztowego na kopercie - k.
- 12) skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 1819/13 odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W świetle art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej cyt. jako p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Zaskarżona decyzja organu została doręczona skarżącemu w dniu 11 kwietnia 2013 r. Zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 111 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.) trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upłynął w dniu 13 maja 2013 r. Nadanie skargi w polskim urzędzie pocztowym w dniu 20 maja 2013 r. nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 postanowienia, zaś w pkt 2 stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.