Uzasadnienie
Skarżąca spółka – P. Sp. z o. o. z siedzibą w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej Sąd), w terminie oraz w prawidłowym trybie skargę na decyzję, którą stwierdzono wygaśniecie jej zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych.
Wobec tego, że skarga nie została opłacona, Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uiszczenia kwoty 500 złotych tytułem wpisu od ww. skargi (k. 7 i 10 akt).
W otwartym terminie do uiszczenia wpisu od skargi pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (k. 11-20 akt).
Postanowieniem z 11 października 2013 r. (k. 41 akt) Referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie. Postanowienie to zostało doręczone na adres pełnomocnika skarżącej dnia 28 października 2013 r. (z.p.o. k. 48 akt).
Pismem z 12 listopada 2013 r. (k. 52 akt), nadanym na adres Sądu tego samego dnia - 12 listopada 2013 r. (k. 61 akt) pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od ww. postanowieni Referendarza sądowego, załączając jednocześnie sprzeciw (k. 58 akt). W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie ww. terminu podano, że w dniu 9 października 2013 r. pełnomocnik skarżącej uległ wypadkowi [...], w konsekwencji czego został hospitalizowany aż do 8 listopada 2013 r. Na potwierdzenie powyższych faktów załączono do sprawy zaświadczenia o pobycie pełnomocnika w szpitalu oraz o tym, że na dzień 31 października 2013 r., pobyt ów był trudny do określenia (k. 55 i 56 akt) oraz wystawione 8 listopada 2013 r. zwolnienie lekarskie (k. 57 akt).
Nadto wskazano, że ww. okoliczności spowodowały, że pełnomocnik nie był w stanie działać w niniejszej sprawie za skarżącą oraz podano, że nie było osoby, która mogłaby jego zastąpić, gdyż zatrudnieni w jego kancelarii aplikanci adwokaccy nie byli właściwie upoważnieni.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sąd przystępując do rozpoznania niniejszego wniosku na wstępie obowiązany jest zbadać dopuszczalność oraz terminowość jego złożenia.
Badając kwestię dopuszczalności na wstępie należy przypomnieć, że termin do wniesienia sprzeciwu (7 dni) jest terminem ustawowym, nie podlegającym modyfikacji przez Sąd, a jedynie istnieje możliwość jego przywrócenia na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a.
Jak wynika z akt sprawy zaskarżone postanowienie Referendarza sądowego doręczono 28 października 2013 r., co przyznaje sam pełnomocnik w rozpoznawanym wniosku. Zatem uprawniony był on wnieść skutecznie sprzeciw, w siedmiodniowym terminie, którego pierwszym dniem był 29 października 2013 r., a ostatnim 4 listopada 2013 r. Jak wynika z akt sprzeciw wraz z rozpoznawanym wnioskiem nadano na adres Sądu dnia 12 listopada 2013 r., wobec czego nastąpiło to z uchybieniem terminu do złożenia sprzeciwu. W konsekwencji pełnomocnik skarżącej uprawniony był wnieść o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu, gdyż terminowi temu uchybił, dlatego też Sąd uznał, że rozpoznawany wniosek jest dopuszczalny.
Badając tryb i terminowość złożenia ww. wniosku Sąd ustalił, że został on nadany wraz ze sprzeciwem na adres Sądu, czym zachowano prawidłowy tryb jego wniesienia. Odnośnie terminowości Sąd uznał, że przyczyna uchybienia, podana przez pełnomocnika, ustała 8 listopada 2013 r., zatem wniosek ów złożono z zachowaniem siedmiodniowego terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), czyniąc to 12 listopada 2013 r.
Jak wykazano już wcześniej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożono także sprzeciw, wobec czego dopełniono warunek sine qua non jego rozpoznania, tj. dopełniono czynności o przywrócenie terminu której wniesiono (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Sąd przystępując do rozpoznania wniosku na wstępie wyjaśnienia, że z uwagi na pewność obrotu prawnego przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W orzecznictwie przyjęto, że nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw.
Mając powyższe na uwadze Sąd ustalił, że skarżąca - należycie dbając o własne interesy, zatrudniła dla prowadzenia niniejszej sprawy profesjonalnego pełnomocnika, który bez jej winy uległ nagłej i nieprzewidzianej kontuzji. Fakt tej niedyspozycji oraz brak osoby, która mogłaby zastąpić pełnomocnika są w ocenie Sądu wystarczającym usprawiedliwieniem dla braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia sprzeciwu.
Reasumując Sąd uwzględnił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu, bowiem uznał, że okoliczności, na które powołał się pełnomocnik i które dowiódł za pomocą załączonych do akt dokumentów, miały wpływ na skuteczność złożenia sprzeciwu i usprawiedliwiały brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia sprzeciwu.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił termin przywrócić.