Uzasadnienie
W dniu 9 września 2006 r. skarżąca U. z siedzibą w W., L, działająca poprzez pełnomocnika do doręczeń w kraju W. D., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę na decyzję tego organu z dnia [...] sierpnia 2006 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne rzeczy bez posiadania w pojeździe wymaganego zezwolenia.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pismem z dnia 24 października 2006 roku ww. pełnomocnik do doręczeń w kraju został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 320 złotych, a ponadto do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii wypisu z urzędowego rejestru, z którego wynikałby sposób i osoby upoważnione do reprezentacji strony skarżącej, wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy niniejsze wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi do doręczeń w kraju w dniu 31 października 2006 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.), Sąd odrzuci skargę gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi. Ponadto, zgodnie z treścią art. 220 § 3 wyżej cytowanej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał 2 stycznia 2007 roku. We wskazanym terminie pełnomocnik strony skarżącej nie uiścił należnego wpisu ani nie przedłożył właściwego dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii wypisu z urzędowego rejestru, z którego wynikałby sposób i osoby upoważnione do reprezentacji strony skarżącej, wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 220 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji orzeczenia.