Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. (data stempla pocztowego) P. Sp. J. z siedzibą w Z. (również jako "skarżąca", "spółka") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków wynikających z ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług.
W wykonaniu zarządzenia przewodniczącego z dnia [...] lipca 2015 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej na dzień wniesienia skargi – wydanego przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego oryginału pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub odpisu powyższego dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez pełnomocnika oraz pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej (k. 1). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka zawierająca ww. zarządzenie została prawidłowo doręczona pracownikowi pełnomocnika skarżącej w dniu 3 września 2015 r. (k. 16).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), cytowana dalej jako p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.
Natomiast zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało odebrane przez upoważnionego pracownika kancelarii pełnomocnika reprezentującego skarżącego – K. G. – w dniu 3 września 2015 r. Skarżący obowiązany był zatem do uzupełnienia wskazanych braków formalnych skargi w wyznaczonym 7-dniowym terminie, tj. do dnia 10 września 2015 r.
Tymczasem skarżąca, w terminie nadesłała jedynie pełnomocnictwo do występowania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi, a także poświadczony za zgodność z oryginałem odpis aktualny KRS z dnia 28 sierpnia 2008 r., wydruk KRS z dnia 2 września 2014 r. oraz wydruk KRS z dnia 8 września 2015 r. Oba wskazane powyżej dokumenty nie zostały przez pełnomocnika skarżącej poświadczone za zgodność z oryginałem. Skarżąca wskazała również, że nie dysponuje odpisem zupełnym KRS.
Sąd zauważa, że skarżąca zobowiązana była do nadesłania oryginału pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub odpisu tego dokumentu poświadczonego za zgodność z oryginałem. Nadsyłając ww. dokumenty skarżąca nie dopełniła obowiązku nałożonego na nią przez Sąd i nie uzupełniła tym samym braków formalnych skargi.
W tym miejscu należy wskazać, że odpis pełny KRS wydawany jest po złożeniu odpowiedniego wniosku w Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego. Zawiera ona dane wpisane do systemu informatycznego wszystkich podmiotów zarejestrowanych na terytorium Polski. W myśl przepisów ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (j.t. Dz. U. z 2007 r. nr 168, poz. 1186 ze zm.) rejestr jest jawny (art.8 ust.1), a każdy ma prawo otrzymać, również drogą elektroniczną, poświadczone odpisy, wyciągi, zaświadczenia i informacje z Rejestru (art.8 ust.1). Wskazanie zatem przez skarżącą, że nie dysponuje ona odpisem zupełnym KRS nie stanowi za dość wypełnieniu zobowiązania skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, dla tego też należy uznać, że zachodzi podstawa do odrzucenia skargi.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 – postanowił, jak w sentencji orzeczenia. W przedmiocie zwrotu wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.