Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 27 listopada 2009 r. odmówiono skarżącemu T. B. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Odpis tego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 16 grudnia 2009 r. Skarżący nadał na poczcie 9 lutego 2010 r. sprzeciw od tego postanowienia.
Z uwagi na wniesienie sprzeciwu po terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 lutego 2010 r. odrzucił sprzeciw, odpis tego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 16 marca 2010.
Skarżący złożył jednocześnie w dniu 26 marca 2010 r. (data stempla pocztowego), w oddzielnych kopertach, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu i zażalenie na postanowienie z dnia 22 lutego 2010 r. w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu. Sąd z uwagi na konkurencyjność złożonych przez skarżącego wniosków, pismem z dnia 29 kwietnia 2010 r., wezwał go do sprecyzowania w terminie 7 dni, który z wykluczających się wniosków popiera. Skarżący odebrał wezwanie Sądu 18 maja 2010 r.
Pismem nadanym w dniu 30 czerwca 2010 r. skarżący zwrócił się do Sądu o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu, co Sąd potraktował jako odpowiedź skarżącego na wezwanie Sądu z dnia 29 kwietnia 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści przepisu art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W przedmiotowej sprawie, należy zbadać kwestię terminowości wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu, bowiem od tego zależy możliwość jego merytorycznego rozpoznania przez Sąd. Zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2005 r. sygn. akt II FZ 1/2005 (LexPolonica nr 390396) niedopuszczalnym jest merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli Sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 p.p.s.a., gdyż uchybienie terminowi określonemu w tym przepisie powoduje konsekwencje wskazane w art. 88 p.p.s.a., który stanowi, że spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Wniosek skarżącego uznać należy za spóźniony, bowiem jego wniesienie do Sądu nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu, określonego w omawianym art. 87 § 1 p.p.s.a.
Wskazać należy, iż skarżący postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy odebrał w dniu 16 grudnia 2010 r. Przy doręczeniu pouczono skarżącego m.in. o terminie, w jakim należy wnieść sprzeciw i skutkach jego uchybienia. Sprzeciw mógł być więc złożony skutecznie do dnia 23 grudnia 2009 r. Skarżący natomiast złożył sprzeciw w dniu 9 lutego 2010 r., nie składając przy tym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony dopiero w dniu 29 marca 2010 r.
Stwierdzić zatem należy, iż wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu – nadany w Urzędzie Pocztowym w dniu 29 marca 2010 r. - uznać należy za spóźniony i z tej przyczyny podlegający odrzuceniu.
Sąd mając na względzie powyższe ustalenia, na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.