Uzasadnienie
Skarżący – M. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt VISA/Wa 1615/10. W uzasadnieniu skargi podniósł, że 27 czerwca 2013 r. z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej otrzymał dokument odnoszący się do jego działalności gospodarczej, który załączył do skargi. Nadto wniósł o nakazanie przez Sąd, przydzielonemu mu z urzędu adwokatowi, zwrot "niesłusznie pobranych pieniędzy, ponieważ nie wykonał On prostej czynności Adwokackiej" oraz domaga się podania mu sumy, jaką ów adwokat otrzymał.
Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych ww. skargi, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez jednoznaczne wskazanie i uzasadnienie podstawy wznowienia postępowania oraz zakreślenie swojego żądania. Jednocześnie skarżący został pouczony o treści art. 271 - art. 274 oraz art. 279 i art. 280 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), cytowana dalej jako p.p.s.a. (k. 6 akt).
W odpowiedzi skarżący nadesłał jednobrzmiące z ww. skargą pismo, datowane na 28 sierpnia 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 270 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, w przypadkach przewidzianych w dziale VII p.p.s.a. Zatem możliwość żądania wznowienia postępowania, dotyczy tylko tych postępowań, które zakończone zostały wydaniem orzeczeń (wyroków, postanowień), które stały się prawomocne, tj. nie przysługuje od nich żaden środek odwoławczy, ani nie ma możliwości ich uchylenia, tudzież zmiany w trybie art. 165 p.p.s.a., ponieważ są orzeczeniami kończącymi postępowanie w sprawie.
Nadto aby żądanie wznowienia postępowania było skuteczne, musi być oparte na ustawowych podstawach wznowieniowych, określonych w przepisach art. 271- 273 p.p.s.a., a tryb rozpoznania takich spraw określa art. 280 p.p.s.a., który stanowi, iż Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań Sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
A zatem jednoczesne spełnienie wszystkich powyżej wymienionych warunków, daje dopiero skuteczną podstawę do żądania wznowienia postępowania.
Jak wynika z akt sprawy o sygn. akt VISA/Wa 1615/10, o wznowienie której skarżący wniósł, zakończyła się ona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 lipca 2012 r. i dotyczyła odmowy wydania zaświadczenia, potwierdzającego fakt niezarejestrowania w ewidencji prowadzenia działalności gospodarczej. Wyrok ten jest prawomocny od 8 listopada 2012 r. (verte
k. 270 akt). Zatem, skoro orzeczenie kończące jest prawomocne, co stwierdzone zostało postanowieniem z 28 listopada 2012 r., Sąd uznał, że skarżący miał prawo złożenia skargi o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt VISA/Wa 1615/10, bowiem został spełniony jeden z warunków skutecznego złożenia przedmiotowej skargi.
Wobec powyższego kolejną czynnością Sądu jest wstępne badanie samej skargi o wznowienie postępowania na posiedzeniu niejawnym pod względem formalnym. Sąd bada czy skarga o wznowienie postępowania opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, a następnie czy jest wniesiona w terminie. Na tym etapie postępowania konieczne jest zbadanie, czy twierdzenia zawarte w przedmiotowej skardze, będą stanowiły ustawową podstawę wznowienia postępowania. Należy wskazać także, że niespełnienie choćby jednego z wymienionych wyżej warunków formalnych, spowoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji konieczność odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Zaznaczenia w tym miejscu wymaga także to, że badanie dopuszczalności skargi o wznowienie nie jest badaniem zasadności samej skargi. Na tym etapie postępowania sądowego chodzi wyłącznie o stwierdzenie, czy zostały zachowane warunki formalne, które umożliwiają rozpatrywanie skargi o wznowienie postępowania, przy czym Sąd dokonuje powyższej oceny na podstawie twierdzeń przytoczonych w skardze o wznowienie lub zawartych w uzupełnieniu owej skargi.
Jak już wcześniej podano sprawa, o wznowienie której skarżący wnosi, dotyczyła odmowy wydania mu zaświadczenia, potwierdzającego fakt niezarejestrowania w ewidencji prowadzenia działalności gospodarczej. W skardze o wznowienie owego postępowania skarżący podał, że 27 czerwca 2013 r. otrzymał z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej dokument, który - jak stwierdza Sąd, jest informacją o prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Wynika z tego dokumentu, że działalność skarżącego została rozpoczęta w 1998 r., zaprzestano jej wykonywania w 2000 r., a wykreślenie wpisu z rejestru nastąpiło 27 czerwca 2013 r. Nadto skarżący wniósł w badanej skardze o nakazanie przez Sąd, przydzielonemu mu z urzędu adwokatowi w sprawie VISA/Wa 1615/10, zwrot "niesłusznie pobranych pieniędzy, ponieważ nie wykonał On prostej czynności Adwokackiej" oraz domaga się podania mu sumy, jaką ów adwokat otrzymał.
Wobec tak sformułowanej skargi Sąd wezwał skarżącego do jednoznacznego wskazania i uzasadnienia podstawy wznowienia postępowania oraz zakreślenia swojego żądania. Jednocześnie skarżący został także pouczony o treści art. 271 - art. 274 oraz art. 279 i art. 280 p.p.s.a. Mimo tego wezwania skarżący nie wskazał żadnej podstawy wznowienia, przy czym brak owej podstaw wznowienia dla Sądu wynika tu nie tylko z braku przytoczenia przez skarżącego określonego przepisu prawa, ale przede wszystkim z braku wskazania przez skarżącego okoliczności, pozwalających na ustalenie, że określona podstawa wznowienia postępowania istnieje. Twierdzenia zawarte w omawianej skardze, ograniczają się bowiem z jednej strony do podania, że 27 czerwca 2013 r. skarżący uzyskał z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej informację odnośnie swojej działalności gospodarczej, a z drugiej dotyczą zarzutów odnośnie jakości świadczonej pomocy prawnej przez pełnomocnika przyznanego skarżącemu z urzędu.
Sąd zauważa przy tym, że to na skarżącym ciążył obowiązek wskazania w sposób konkretny i jednoznaczny przyczyn wznowienia ww. postępowania. Sąd nie może bowiem w oparciu o skargę o wznowienia oraz akta sprawy, o wznowienie której jest wnoszone, domyślać się bądź doszukiwać zaistnienia którejkolwiek z przesłanek wznowieniowych. Na marginesie Sąd zauważa także, że odnośnie zarzutów skargi, co do jakości świadczonej pomocy prawnej przez pełnomocnika z urzędu, poinformowano skarżącego odrębnym zarządzenie.
Skoro w sprawie nie podano podstawy wznowienia, nie mówiąc już o wykazaniu jej istnienia, skarga o wznowienie postępowania na podstawie art. 280 p.p.s.a. podlega odrzuceniu, bez badania terminowości jej wniesienia, bowiem przy braku wskazania podstawy wznowienia, określenie terminowości jest niemożliwe.