Uzasadnienie
Skarżąca – R. sp. z o.o. z siedzibą w W., w prawidłowym trybie i terminie złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, którą nałożono na nią karę pieniężną w kwocie 2.500 złotych.
Zarządzeniami z 5 września 2017 r. Sąd wezwał skarżącą do:
- 1. uzupełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braku formalnego skargi poprzez nadesłanie odpisu ze swojego KRS;
- 2. uiszczenia wpisu od skargi, w kwocie 100 złotych, również w terminie 7 dni.
Wezwania zostały doręczone skarżącej, na adres wskazany w skardze, dnia 25 września 2017 r. (z.p.o. k. 27 akt). Odbiór tych wezwań pokwitował upoważniony pracownik, posiadający pocztowe pełnomocnictwo nr [...].
Jak wynika z akt skarżąca dnia 2 października 2017 r. uiściła należny w tej sprawie wpis od skargi (k. 28 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2017 r., poz. 1369), dalej p.p.s.a. jeżeli nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi to taka skarga podlega odrzuceniu.
Jak wynika ze sprawy skarżąca dnia 25 września 2017 r. została skutecznie wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni ww. braku formalnego skargi, pod rygorem odrzucenia skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi, także w terminie 7 dni, pod tym samym rygorem. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwania odebrał w imieniu skarżącej upoważniony pracownik – ten sam, który odebrał także skarżoną decyzję, a legitymujący się pełnomocnictwem nr 253/16. Wobec tego ostatnim dniem ustawowego, siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braku skargi oraz do uiszczenia wpisu był 2 października 2017 r.
Sąd stwierdza, że z zachowaniem ww. terminu (dnia 2 października 2017 r.) został uiszczony wpis od skargi, w prawidłowej kwocie 100 złotych. Do chwili obecnej nie został jednakże nadesłany odpis z KRS skarżącej. Wobec powyższego rzeczona na wstępie skarga podlega odrzuceniu, gdyż – pomimo skutecznego wezwania, nie uzupełniono jej braku formalnego.
Mając na względzie powyższe ustalenia Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2 Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.