Uzasadnienie
W załączonym do skargi wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożonym na urzędowym formularzu PPF) skarżący M. O. zażądał zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podał, że obciążenie go kosztami sądowymi uniemożliwi mu zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych.
Z informacji podanych we wniosku oraz z dokumentów nadesłanych do akt sprawy (w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego) wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, a jego dochodami są: renta w wysokości 1.379,16 zł brutto, tj. 1.160,04 zł netto (decyzja ZUS z dnia [...] marca 2013 r. o waloryzacji renty [...]) oraz kwota 200 zł, którą skarżącemu przesyła mieszkająca w W. małżonka. Do swoich miesięcznych wydatków skarżący zaliczył: opłatę za mieszkanie - 450 zł, opłatę za energię elektryczną - 100 zł, opłatę za telefon - 110 zł oraz opłatę za telewizję i Internet - 120 zł. Ponadto skarżący spłaca dwie pożyczki [...]; miesięczna rata spłaty pierwszej z ww. pożyczek wynosi 103,68 zł (dowód wpłaty [...]), a rata spłaty drugiej pożyczki - 149,50 zł (dowód wpłaty [...]).
Jako jedyny składnik majątkowy skarżący wskazał spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego o powierzchni 66,5 m kw. Skarżący nadesłał również wyciąg ze swojego rachunku bankowego za okres od [...] maja 2013 r. do [...] sierpnia 2013 r. [...], na którym saldo końcowe zamknęło się w kwocie 4,68 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy.
Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Wydanie 2, Warszawa 2006, s. 504; por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2005 r., OZ 944/04, niepubl.).
W ocenie referendarza sądowego, wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. Mając na uwadze niewielkie dochody skarżącego w skali miesiąca (1.360 zł) w kontekście jego miesięcznych wydatków (1.030 zł) oraz zwykłych potrzeb życiowych, stwierdzić należy, że skarżący nie ma możliwości poczynienia oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.