Uzasadnienie
M. W. (dalej: "Skarżący") pismem z dnia 26 grudnia 2017 r. wniósł skargę na opisaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję SKO w [...].
Pismem z dnia 19 marca 2018 r. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że ma chorobę nowotworową i zapłacenie kary pieniężnej spowoduje dla niego trudne do odwrócenia skutki, albowiem Skarżący nie pracuje i ma problemy z utrzymaniem się. Do wniosku dołączono kserokopię karty kontroli pacjenta z Centrum Onkologii w [...] (k. 12 akt sądowych sprawy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Podkreślić należy, że przesłanką niezbędną przyznania ochrony tymczasowej jest możliwość wykonania aktu, którego wniosek dotyczy. Wstrzymanie wykonania jest bowiem bezprzedmiotowe, gdy decyzja nie podlega w ogóle wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania.
Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. PWN, Warszawa 1996, s. 147).
Co do zasady, z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne, a taki właśnie charakter ma decyzja zaskarżona w niniejszej sprawie. W chwili obecnej nie ma możliwości udzielenia ochrony tymczasowej stronie, która uzyskała decyzję odmowną. Można jedynie rozważać, w jaki sposób sąd mógłby takiej ochrony udzielić. Rozważania te mają jednak wyłącznie teoretyczny charakter.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.