Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją nr [...] z [...] sierpnia 2018 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia po rozpoznaniu odwołania J. P. od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia nr [...] z [...] czerwca 2018 r. o umorzeniu w całości postępowania w sprawie przeprowadzenia zabiegu wirektomii oraz usunięcia zaćmy ze wszczepem soczewki wewnątrzgałkowej w oku prawym na rzecz J. P., utrzymał w mocy powyższą decyzję.
W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.) – zwanej dalej k. p. a. w związku z art. 102 ust. 5 pkt 24 w związku z art. 42i ust. 12 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2018 r., poz. 1510 ze zm.) – zwanej dalej ustawą o świadczeniach.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym:
Skarżący wystąpił do [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z wnioskiem o zwrot kosztów świadczeń opieki zdrowotnej, będących świadczeniami gwarantowanymi, udzielonymi na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej na podstawie art. 42b ustawy o świadczeniach w łącznej kwocie 16 699,03 złotych, załączając m. in. skierowania do leczenia w poradniach specjalistycznych, skierowania do szpitala, historię choroby oraz rachunek dotyczący leczenia w placówce A. w B. (Niemcy) i oświadczenie Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego Nr [...] w L., zgodnie z którym J.. ma wyznaczony termin przyjęcia do kliniki na operację zaćmy na dzień 14 maja 2018 r.
Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. na podstawie art. 105 § 1 k. p. a. po zgromadzeniu obszernego materiału dowodowego, w tym dokumentacji medycznej i opinii lekarskich umorzył postępowanie administracyjne w tej sprawie w całości. Jak bowiem ustalono, skarżący zrealizował świadczenia z zakresu opieki zdrowotnej, o które się ubiegał już w dniach 7 – 9 marca 2018 r. W takiej sytuacji brak było podstaw do wydania decyzji w przedmiocie zgody na udzielenie świadczenia opieki zdrowotnej.
W odwołaniu skarżący podniósł, że przeprowadzenie leczenia za granicą jest w jego przypadku niezbędne. Leczenie w kraju zakończyło się niepowodzeniem – jego skutkiem była całkowita utrata widzenia w oku lewym. Podkreślił, że uznane autorytety z dziedziny okulistyki zalecają wykonanie operacji w Niemczech.
Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania i utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Podał, że w sprawie zgromadzono bogaty materiał dowodowy, szczegółowo dokumentujący stan zdrowia skarżącego w kontekście podstaw wyrażenia zgody na leczenie za granicą. Mimo to jednak brak jest podstaw do wydania decyzji merytorycznej, bowiem skarżący nie czekając na załatwienie sprawy wykonał już wnioskowany zabieg. Okoliczność ta spowodowała utratę przedmiotu postępowania i konieczność jego umorzenia.
W skardze na powyższą decyzję zarzucono przewlekłość prowadzonego postępowania, nieuwzględnienie wszystkich dowodów dotyczących tej sprawy, to jest wniosku o zgodę na leczenie za granicą, przesłanego pocztą 22 lutego 2018 r., brak opinii medycznej Konsultanta Wojewódzkiego w sprawie celowości leczenia skarżącego poza granicami kraju. W uzupełnieniu skargi odwołano się do konstytucyjnie gwarantowanego prawa do ochrony zdrowia i zaakcentowano fakt, iż skarżącemu przyznano wprawdzie zwrot kosztów leczenia udzielonego za granicą, ale wydana w tym zakresie decyzja Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia nie jest prawomocna.
W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o jej oddalenie, jako niezasadnej, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem ani zaskarżona decyzja ani poprzedzająca jej wydanie decyzja Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia nie naruszają prawa.
W sprawie niniejszej nie ma sporu co do tego, że świadczenia opieki zdrowotnej, które objęte były wnioskiem o wyrażenie zgody na udzielenie za granicą zostały przeprowadzone na terytorium Republiki Federalnej Niemiec w dniach 7 – 9 marca 2018 r.
W myśl art. 105 § 1 k. p. a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Z bezprzedmiotowością mamy do czynienia wówczas, gdy odpadnie któryś z elementów stosunku administracyjnoprawnego skutkujący brakiem podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy (tak np. NSA OZ w Łodzi w wyroku 18 kwietnia 1995 r., sygn. akt SA/Łd 2424/94, ONSA 1996/2, poz. 80).
Przedmiotem niniejszej sprawy było żądanie J. P. udzielenia zgody na leczenie poza granicami kraju.
Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że świadczenia opieki zdrowotnej objęte wnioskiem zostały udzielone jeszcze przed jego złożeniem. Brak było zatem przedmiotu postępowania, w stosunku do którego organy mogły wydać decyzję merytoryczną. Z tego powodu zasadnie postępowanie zakończono wydaniem decyzji formalnej, umarzającej postępowanie. Rozstrzygniecie to nie narusza prawa. W tych okolicznościach twierdzenia, zarzuty i argumenty zawarte w skardze nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Organ bowiem w żaden sposób nie ustosunkował się w zaskarżonej decyzji do zasadności zgłoszonego przez skarżącego żądania, bowiem to nie podlegało ocenie w kontekście jego materialnoprawnych przesłanek. U podstaw umorzenia postępowania leży przecież stan niedopuszczalności orzekania o meritum sprawy. Kwestie związane z zakresem zgromadzonego materiału dowodowego, korzystania z określonego katalogu dowodów przydatnych w sprawie dotyczącej rozpoznania wniosku o udzielenie zgody na leczenie za granicą pozostają w tej sytuacji bez znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego, formalnego aktu stosowania prawa.
Dodać należy, że spełniający wymagania formalne wniosek został złożony przez skarżącego dopiero 20 marca 2018 r., zatem nie można podzielić zarzutów skargi odnoszących się do przewlekłości prowadzonego postępowania. To bowiem, w świetle art. 35 § 3 k. p. a. w sprawie szczególnie skomplikowanej może toczyć się nawet do dwóch miesięcy. Wielowątkowość i złożony problem medyczny, z którym mierzyły się organy w niniejszej sprawie mogły uzasadniać potrzebę dłuższego niż przeciętnie czasu trwania procesu, a termin załatwienia sprawy mógł rozpocząć swój bieg dopiero od momentu złożenia kompletnego podania.
Z tych wszystkich przyczyn, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) oddalił skargę.