Uzasadnienie
W dniu 18 grudnia 2007 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu
Administracyjnego w Warszawie złożony przez K. C. na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. C. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wniosku o wymianę zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług detektywistycznych.
Z informacji podanych przez skarżącego w formularzu oraz z załączonych dokumentów wynika, iż skarżący i jego żona są osobami niepełnosprawnymi. [...] Skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie z żoną. [...]. Skarżący otrzymuje rentę w wysokości 1332 zł netto miesięcznie (załączono kopię decyzji organu rentowego ustalającej wysokości renty), natomiast małżonka skarżącego pobiera rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy w kwocie 503 zł netto miesięcznie (załączono kopię decyzji ZUS ustalającej wysokość renty). Skarżący obciążony jest spłatą kredytu hipotecznego [...], którego miesięczna rata wynosi 674 zł [...].
Ponadto na skarżącym ciąży obowiązek alimentacyjny wobec jego byłej żony ([...]. Obecnie, według oświadczenia skarżącego wysokość alimentów na rzecz jego byłej żony wynosi 270 zł miesięcznie. Łączne niezbędne miesięczne wydatki, w tym koszty związane z utrzymaniem domu, skarżący oszacował na kwotę 1270 zł. W myśl art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie natomiast z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny.
Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W niniejszej sprawie zauważyć należy, iż przy wysokości dochodów otrzymywanych przez skarżącego i jego małżonkę wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Biorąc bowiem pod uwagę z jednej strony łączny miesięczny dochód, jaki uzyskują skarżący i jego małżonka w wysokości 1836,52 zł, a z drugiej skalę ich miesięcznych wydatków przekraczających kwotę 1270 zł, nie jest możliwe poczynienie przez ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów postępowania sądowego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.