Uzasadnienie
Pismem z 3 września 2018 r. T. W. (dalej "Skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję nr [...] Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej "GITD") z dnia [...] sierpnia 2018 r. w sprawie cofnięcia świadectwa kierowcy nr [...] udzielonego w dniu [...] sierpnia 2017 r. dotyczącego kierowcy S. Z. i zawieszenia wydawania Skarżącemu nowych świadectw kierowców przez okres roku. Ponadto Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji w całości. W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o odrzucenie skargi, powołując się na okoliczność, że Skarżąca, zgodnie z prawidłowym pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji, przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła do GITD wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Tym samym Skarżący uruchomił administracyjny tryb odwoławczy i zostało przeprowadzone postępowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi.
Rozpatrywana skarga dotyczy decyzji GITD dotyczącej zawieszenia wydawania Skarżącemu nowych świadectw kierowców przez okres roku. W decyzji tej zawarto prawidłowe pouczenie o alternatywnych możliwościach zaskarżenia przedmiotowego rozstrzygnięcia, tj. albo poprzez złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo poprzez złożenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jak wynika z treści art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.; w skrócie "p.p.s.a."), jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Z powyższego wynika zatem, że ustawodawca dał stronie możliwość wyboru sposobu zaskarżenia decyzji: albo poprzez złożenie do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego.
Uprawnienie to zatem przysługuje alternatywnie. Jednakże wybór ten nie może oznaczać możliwości skutecznego wystąpienia przez tę samą stronę z obu środkami zaskarżenia jednocześnie, ponieważ prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego równolegle do trwającego postępowania administracyjnego doprowadziłoby do sytuacji, w której dwa organy władzy publicznej, niezależnie od siebie, rozpoznawałyby różne środki zaskarżenia na ten sam akt administracyjny.
Należy wskazać, iż ustawodawca dopuścił sytuację złożenia obu środków zaskarżenia, ale wyłącznie w przypadku postępowania, w którym uczestniczy więcej niż jedna strona - jedna z nich może wówczas zaskarżyć decyzję do sądu administracyjnego, a druga złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarazem ustawodawca określił sposób postępowania w takiej sytuacji - w art. 54a p.p.s.a.
W przedmiotowej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, Skarżąca skorzystała z przysługującego jej środka zaskarżenia i w dniu 27 sierpnia 2018 r. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, którego rozpatrywanie, zakończyło się wydaniem postanowienia w dniu 21 września 2018 r., a więc już po wniesieniu skargi.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.