Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2008r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania skarżącej spółki M. S. A. z siedzibą w L. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w oparciu o przepis art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchyliło w/w decyzję organu I instancji i orzekło co do istoty sprawy w ten sposób, że na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych (Dz. U. z 2007 r. Nr 127, poz. 880) odmówiło spółce M. S.A. wydania zezwolenia na działanie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego usytuowanego przy ul. K. w W..
Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:
Wnioskiem z dnia [...] października 2007 r. skarżąca spółka, powołując się na przepis art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych, wystąpiła do Burmistrza [...] o wydanie zezwolenia na działanie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego usytuowanego przy ul. K. w W. W wyniku rozpatrzenia powyższego wniosku Prezydent W., na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...] - umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wydania przedmiotowego zezwolenia. W uzasadnieniu organ I instancji stwierdził, iż przedmiotowy wniosek skarżącej spółki należało rozpatrzeć w świetle zapisów ustawy o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych. Odwołując się z kolei do przepisu art. 17 ust. 1 cyt. ustawy - wskazał, iż wnioskodawca jako najemca obiektu nie będzie posiadał przymiotu strony w tym postępowaniu, albowiem do złożenia wniosku uprawniony jest jedynie właściciel obiektu.
Ponadto organ I instancji podniósł, że na wniosek użytkownika wieczystego nieruchomości (Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w W.) została wydana decyzja pozytywna. W świetle wskazanych okoliczności, zdaniem organu I instancji, postępowanie w niniejszej sprawie jest bezprzedmiotowe.
W wyniku rozpoznania odwołania od powyższej decyzji wniesionego przez skarżącą spółkę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchyliło w/w decyzję organu I instancji i orzekło co do istoty sprawy w ten sposób, że na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych odmówiło spółce M. S.A. wydania zezwolenia na działanie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego usytuowanego przy ul. K. w W. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że na mocy decyzji Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2007 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] uzyskała zezwolenie na działanie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego zlokalizowanego przy ul. K. w W. Taki stan rzeczy, zdaniem SKO w [...] oznacza, że nie jest możliwe wydanie drugiego zezwolenia na działanie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego w tej samej lokalizacji.
Jednakże powyższa okoliczność nie jest równoznaczna z twierdzeniem, że postępowanie w przedmiocie wydania na rzecz M. S.A. zezwolenia w trybie art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych - stało się bezprzedmiotowe. Organ odwoławczy uznał, że jeżeli skarżąca spółka nie może uzyskać zezwolenia z powodu wydania takiego zezwolenia na rzecz innego przedsiębiorcy, zasadne jest wydanie decyzji załatwiającej sprawę merytorycznie, tj. odmawiającej wydania wnioskowanego zezwolenia, a nie - jak to uczynił organ I instancji - decyzji umarzającej postępowanie. Według SKO w [...] dopóki decyzja udzielona na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej [...] funkcjonuje w obrocie prawnym, dopóty zamknięta jest możliwość wydania innemu podmiotowi, w tym skarżącej, zezwolenia, o którym mowa w art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych.
W skardze na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2007 r. skarżąca spółka zarzuciła organom obu instancji:
- a) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych - poprzez ich niewłaściwą wykładnię,
- b) naruszenie przepisów postępowania, tj.:
- - art. 7 k.p.a. - poprzez naruszenie zasady praworządności,
- - art. 8 k.p.a. - poprzez naruszenie zasady zaufania obywateli do organów administracji publicznej,
- - art. 10 k.p.a. - poprzez niezapoznanie skarżącego z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie,
- - art. 77 § 1 k.p.a. - poprzez niedokładne zapoznanie się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W toku niniejszego postępowania skarżąca spółka złożyła wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu zakończenia postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. udzielającej Spółdzielni Mieszkaniowej [...] zezwolenia na działanie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego usytuowanego przy ul. K. w W. Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] przyłączyło się do wniosku o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego (k. 25, 28 akt sądowych).
W związku z powyższym, postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. Sąd zawiesił na zgodny wniosek stron niniejsze postępowanie (art. 126 p.p.s.a.), a następnie postanowieniem z dnia 20 września 2010 r.podjął zawieszone postępowanie w związku z przedłożeniem przez organ decyzji z [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości zarówno materialnych jak i procesowych aspektów stosunku administracyjnoprawnego, skonkretyzowanego w zaskarżonej decyzji. Dla wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu niezbędne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwaną dalej p.p.s.a. (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm).
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należało uznać, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych - aniżeli wskazane przez skarżącą - powodów.
Należy bowiem zauważyć, że w wyroku z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt K 46/07 (publik, /w:/ Dz. U. z dnia 11 lipca 2008 r. Nr 123, poz. 803), Trybunał Konstytucyjny, po rozpoznaniu wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich orzekł, iż ustawa z dnia 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych jest niezgodna z art. 2, art. 20 i art. 22 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W rozpoznawanej sprawie decyzje administracyjne organów obydwu instancji zostały wydane na podstawie ustawy zakwestionowanej przez Trybunał Konstytucyjny. Organ odwoławczy, uchylając decyzję Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2007 r. - orzekł jednocześnie co do istoty sprawy w ten sposób, że na podstawie przepisu art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych odmówił skarżącej spółce M. S. A. wydania zezwolenia na działanie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego usytuowanego przy ul. K. w W. Zdaniem Sądu, wskazane orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2008 r., uznające niezgodność w/w aktu normatywnego z Konstytucją, ma wpływ na sposób załatwienia sprawy zawisłej przed Sądem, gdyż takie orzeczenie stanowi przesłankę wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie art. 145a k.p.a. i w konsekwencji uchylenie zaskarżonej decyzji.
Stosownie bowiem do art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
W doktrynie i judykaturze przyjmuje się zgodnie, że skutkiem orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego o niekonstytucyjności przepisu stanowiącego podstawę prawną decyzji jest powinność uchylenia takiej decyzji przez sąd. Skoro bowiem okoliczność stwierdzenia przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją RP, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja, jest podstawą do wznowienia postępowania administracyjnego, to taka regulacja prawna uzasadnia uchylenia zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny (tak m.in. J.P. Tarno /w:/ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 212; podobnie: T. Woś /w:/ T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2008, s. 525 i powołany tam wyrok WSA w Gdańsku z dnia 21 czerwca 2006 r., sygn. akt III SA/Gd 282/06, Lex nr 203309; tak również: wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 września 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 968/06, Lex nr 267181).
Mając powyższe na względzie Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2008 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2007r. działając w tym zakresie na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stwierdzając, iż uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu, Sąd oparł się na dyspozycji przepisu art. 152 p.p.s.a.
Zasądzając od organu administracji na rzecz skarżącej spółki kwotę 500,- złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.