Uzasadnienie
Skarżąca – M. S., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę. Sąd postanowieniem z 12 grudnia 2016 r. (k. 23 akt), na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a. skargę tą odrzucił, jako złożoną z uchybieniem terminu do skutecznego jej wniesienia. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej dnia 2 stycznia 2017 r. wraz z pouczeniem o przysługującym od niego zażaleniu.
Dnia 9 stycznia 2017 r. skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie z 12 grudnia 2016 r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Orzeczenie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W świetle art. 87 § 1 p.p.s.a. przesłankami przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, które muszą wystąpić łącznie, są: uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowi, dokonanie czynności procesowej, która nie została dokonana w terminie oraz złożenie przedmiotowego wniosku w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia. Z kolei zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W ocenie Sądu złożony w niniejszej sprawie przez skarżącą wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi jest niedopuszczalny, a to z uwagi na jednoczesne złożenie go wraz z zażaleniem.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ukształtował się pogląd - który Sąd podziela, zgodnie z którym czynności procesowe polegające na równoczesnym złożeniu środka zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi procesowemu (w tej sprawie zażalenia) i wniosku o przywrócenie tego terminu procesowego do dokonania czynności (w tej sprawie do wniesienia skargi), wykluczają się wzajemnie, zarówno z powodu konkurencyjności zawartych w nich wniosków, zmierzających do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, jak i sprzeczności wewnętrznej ich podstaw. Wniosek o przywrócenie terminu jest oparty bowiem na twierdzeniu, że do uchybienia terminowi doszło, jednak nastąpiło to bez winy strony, która w takim wniosku wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie.
Natomiast środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi do dokonania czynności procesowej jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia nie doszło, a Sąd poczynił w tym zakresie błędne ustalenia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 24 listopada 2016 r. sygn. akt II GZ 1194/16; z 21 października 2016 r. sygn. akt II GZ 1043/16; z 30 kwietnia 2015 r. sygn. akt II FZ 220/15; z dnia 10 marca 2016 r., sygn. akt II OZ 209/16; z 14 grudnia 2015 r. sygn. akt I FZ 523/15; z 19 sierpnia 2015 r. sygn. akt II OSK 1873/15; z 2 kwietnia 2015 r. sygn. akt II OZ 233/15, dostępne w Internecie). Podkreśla się także, że aby skutecznie rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu konieczne jest jednoznaczne stwierdzenie, że do uchybienia terminu rzeczywiście doszło.
Jeżeli zatem skarżąca kwestionuje uchybienie terminu do wniesienia skargi, to nie może jednocześnie skutecznie wnosić o przywrócenie tego terminu. W sytuacji, gdy złożyła zażalenie od postanowienia o odrzuceniu skargi, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie owego zażalenia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 września 2016 r. sygn. akt II GZ 938/16; z 30 kwietnia 2015 r. sygn. akt II FZ 220/15; z 25 lutego 2016 r. sygn. akt II OZ 197/16, dostępne w Internecie).
W rozpoznawanej sprawie skarżąca jednocześnie wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi oraz złożyła zażalenie na postanowienie Sądu odrzucające skargę z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem terminu. Wniesienie tego zażalenia stwarza procesową przeszkodę dla merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu, gdyż skutkuje tym, że w dniu złożenia ww. wniosku nie rozpoczął jeszcze biegu siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi podlega odrzuceniu jako przedwczesny, a tym samym niedopuszczalny. Na marginesie Sąd zauważa, że zgodnie z art. 87 § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie, ponieważ wniosek skarżącej jest niedopuszczalny z uwagi na przedwczesność jego złożenia, Sąd odstąpił od jego przekazania według właściwości do organu.
Z powyższych względów Sąd, działając na podstawie art. 88 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.