Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 2014 r. nr [...], Komisja Nadzoru Finansowego po ponownym rozpoznaniu sprawy utrzymała w mocy decyzję z dnia [...] października 2014 r., nakładającą na K. B. i G. L. karę pieniężną za naruszenie obowiązków informacyjnych.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję organ wysłał na adres wskazany przez skarżącego. Po dwukrotnej awizacji w dniach 27 października 2014 r. i 4 listopada 2014 r. operator pocztowy zwrócił ww. przesyłkę do organu.
Skarga na powyższą decyzję została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu w dniu 31 grudnia 2015 r.- (złożona przez skarżącego osobiście – pismo organu z dnia 9 lutego 2016 r.)
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a zgodnie z treścią art. 54 § 1 wyżej cytowanej ustawy, wniesienie skargi odbywa się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w trybie art. 44 k.p.a. W myśl tego przepisu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43, operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (§ 1 pkt 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa wyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
Powyższe uregulowanie wprowadza tzw. fikcję prawną doręczenia pisma adresatowi, co oznacza, iż przyjmuje się prawdziwość twierdzenia o doręczeniu bez względu na to, czy pismo rzeczywiście w ten sposób doszło do rąk adresata.
W niniejszej sprawie operator pocztowy zostawił w skrzynce oddawczej skarżącego pierwsze zawiadomienie w dniu 27 października 2014 r., zaś powtórne w dniu 4 listopada 2014 r. Zwrotu przesyłki dokonano dnia 12 listopada 2014 r. Z zestawienia tych dat oraz treści wyżej przytoczonego przepisu wynika, iż należy przyjąć domniemanie prawne, iż zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 10 listopada 2014 r. A skoro nie obalono tego domniemania prawnego, to ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie był dzień 11 grudnia 2014 r.
Wobec powyższego, skargę K. B. złożoną w dniu 31 grudnia 2015 r. uznać należy za wniesioną nieskutecznie, bowiem z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego dla tego typu czynności. Z tej przyczyny skarga podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie powoływanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.