Uzasadnienie
Skarżąca – H. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w [...], reprezentowana przez rzecznika patentowego, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (dalej "UP RP"). W skardze wniesiono o uchylenie skarżonego rozstrzygnięcia oraz zasądzenie kosztów wg. norm przypisanych. Wraz ze skargą uiszczono wpis w kwocie 1.000 złotych (k. 42).
W odpowiedzi na skargę UP RP poinformował, że decyzją z [...] lipca 2021 r., którą załączył do akt administracyjnych, uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie w całości i orzekł sprawę co do istoty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325), dalej "p.p.s.a." Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe.
W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przepis § 3 stanowi zaś, że organ, o którym mowa w § 1, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
Sąd stwierdza, że skarga nadana została na adres organu z zachowaniem terminu, za pośrednictwem wyznaczonego operatora pocztowego, co nastąpiło 23 czerwca 2021 r. (k. 30). UP RP skargę otrzymał 25 czerwca 2021 r. Zatem – w oparciu o art. 54 § 3 p.p.s.a., organ miał prawo uwzględnić przedmiotową skargę w terminie 30-dni od dnia jej otrzymania – tj. od 25 czerwca 2021 r.
Ze sprawy wynika, że UP RP uwzględnił skargę decyzją z [...] lipca 2021 r. i uchylił skarżone rozstrzygnięcie (pkt 1 decyzji auto-kontrolnej), jednocześnie udzielając na rzecz Skarżącej wnioskowane prawo (pkt 2 decyzji auto-kontrolnej).
W ocenie Sądu organ miał możliwość, na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., dokonać tak zwanej "samokontroli". W oparciu o art. 54 § 3 p.p.s.a. miał prawo uchylić swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie, co uczynił uznając skargę za zasadną.
Zatem, jeżeli przedmiot sądowej kontroli – skarżona decyzja z 31 maja 2021 r., została uchylona, to niniejsze postępowanie sądowe, w sprawie ze skargi na tą decyzję, stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wyeliminowanie bowiem rozstrzygnięcia z [...] maja 2021 r. sprawiło, że Sąd został pozbawiony przedmiotu kontroli, wobec czego postępowanie należało umorzyć zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z powyższych względów oraz na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia.
W zakresie zasądzonych w pkt 2 postanowienia od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz Skarżącej kosztów, Sąd działał w oparciu o art. 209, art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 kwietnia 2017 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 1431), zasądzając łączną kwotę 2.217 złotych, na którą złożył się: wpis sądowy od skargi w wysokości 1.000 złotych (k. 42), wynagrodzenie pełnomocnika będącego rzecznikiem patentowym 1.200 złotych (k.
- 21) oraz opłata skarbowa od złożonego pełnomocnictwa w wysokości 17 złotych (k. 22).