Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 29 marca 2017 r. odrzucił skargę J. J. – skarżącej w niniejszej sprawie, o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 8 czerwca 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 804/10.
Odpis wskazanego wyżej postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz prawidłowym pouczeniem o sposobie i trybie jego zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, został przesłany skarżącej przy piśmie Sądu z 6 kwietnia 2017 r. i doręczony jej w dniu 11 kwietnia 2017 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru w tej dacie przez dorosłego domownika, karta nr 17 akt).
W dniu 12 kwietnia 2017 r. skarżąca wniosła sporządzoną i podpisaną przez siebie skargę kasacyjną od powyższego postanowienia Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3 tego przepisu. W myśl art. 175 § 2 p.p.s.a. przepis § 1 tego artykułu nie znajduje zastosowania, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Ponadto skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych oraz rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 p.p.s.a.).
Natomiast stosownie do treści art. 178 p.p.s.a., Sąd obowiązany jest odrzucić na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną niedopuszczalną z przyczyn określonych w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do takich przyczyn należy niewątpliwie sporządzenie skargi kasacyjnej wbrew obowiązkowi określonemu przepisem art. 175 § 1 p.p.s.a., tj. sporządzenie jej przez nieuprawnioną osobę.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że skarżąca, nie będąc adwokatem ani radcą prawnym, jak również osobą wskazaną w art. 175 § 2 p.p.s.a., wniosła sporządzoną i podpisaną osobiście skargę kasacyjną. Tym samym nie zastosowała się do wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego, o którym mowa w art. 175 § 1 p.p.s.a., warunkującego skuteczne dokonanie tej czynności procesowej, a zatem skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.