Uzasadnienie
W dniu [...] lipca 2004r. został przeprowadzony organizowany przez Urząd Zamówień Publicznych egzamin dla kandydatów na arbitrów. A. B., skarżąca w niniejszej sprawie, będąc kandydatem na arbitra uczestniczyła w tym egzaminie.
Pismem z dnia [...] lipca 2004r. Prezes Urzędu Zamówień Publicznych działając na podstawie §12 ust. l rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie trybu wpisu na listę arbitrów, sposobu powoływania komisji egzaminacyjnej i przeprowadzania egzaminu oraz zakresu egzaminu (Dz. U. Nr 98, poz. 997) poinformował A. B., że w wyniku egzaminu uzyskała ona 79 pkt, który to wynik, uwzględniając ustalone w ogłoszeniu Prezesa UZP z dnia [...] maja 2004r. o naborze na listę arbitrów limity punktów i osób kwalifikujące do wpisu na listę arbitrów, z zastrzeżeniem określonym w §14 ust. 3 w/w rozporządzenia, nie kwalifikuje jej do wpisu na listę arbitrów prowadzoną przez Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych.
W piśmie z dnia [...] sierpnia 2004r. A. B. powołując się na §13 ust. 1 powołanego rozporządzenia złożyła odwołanie od wyniku egzaminu na arbitrów, w którym podniosła, że udzieliła prawidłowych odpowiedzi w 80 pytaniach, a nie 79, bo na arkuszu z odpowiedziami znajduje się 80 prawidłowo postawionych krzyżyków, co jest równoznaczne z udzieleniem 80 prawidłowych odpowiedzi na pytania egzaminacyjne. Nadto zwróciła uwagę na to, że niektóre pytania nie były precyzyjnie sformułowane i wniosła o jednoznaczne wskazanie w przepisach prawnych odpowiedzi, którymi kierowała się komisja dokonując oceny odpowiedzi na pytania 11, 31, 48 z zagadnień obowiązkowych i pytanie 39 z zagadnień z zakresu prawa cywilnego i administracyjnego.
W piśmie z dnia [...] sierpnia 2004r. Prezes Urzędu Zamówień Publicznych powołując się na §13 ust. 2 cytowanego rozporządzenia poinformował, że odwołanie nie zostało uwzględnione. Prawidłowo bowiem nie uwzględniono w ogólnej punktacji pytania nr 21 w części zagadnień obowiązkowych. A. B. dokonując poprawki w odpowiedzi nie postawiła obok swojej parafy i tym samym postąpiła niezgodnie z instrukcją. Brak parafy, której zamieszczenie było w takim przypadku w świetle instrukcji obowiązkowe, uniemożliwia rozstrzygnięcie kiedy i przez kogo została dokonana zmiana w udzielonej odpowiedzi. Prezes UZP uznał przy tym zarzut niejasności sformułowania pytań za bezzasadny.
A. B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na w/w pismo nazywając je decyzją i wniosła o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa procesowego przez nieprecyzyjne sformułowanie pytań w teście egzaminacyjnym oraz niezaliczenie prawidłowo udzielonych odpowiedzi na pytania egzaminacyjne, a więc naruszenie §5 ust. 4 i §10 ust. 2 powołanego rozporządzenia.
W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Zamówień Publicznych wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 §l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej p.p.s.a. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 §2 tej ustawy stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające co do istoty,
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
- 6. akty organów samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
- 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,
- 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Z mocy art. 3 §3 cyt. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami.
Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach. Przedmiotem skargi jest pismo Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z dnia [...] sierpnia 2004r. Jest no odpowiedzią na odwołanie skarżącej od wyniku egzaminu dla kandydatów na arbitrów złożone w trybie §13 ust. l rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 2004r. i jako takie nie mieści się w katalogu spraw objętych właściwością sądów administracyjnych. Chociaż bowiem ma ono związek z indywidualnymi uprawnieniami skarżącej, to jednak nie nosi znamion decyzji administracyjnej ani też nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 §2 pkt 4 p.p.s.a.
W sprawie należy mieć bowiem na uwadze, iż skarżąca przystąpiła do egzaminu jako kandydat na arbitra. Ta okoliczność oznacza, iż ubiegała się o wpis na listę arbitrów.
Art. 173 ustawy prawo o zamówieniach publicznych stanowi, iż arbitrem może być osoba będąca obywatelem polskim, posiadająca wyższe wykształcenie pełną zdolność do czynności prawnych, korzystająca z pełni praw publicznych, która nie była skazana za przestępstwa umyślne i w ciągu ostatnich 5 lat nie została skreślona z listy arbitrów z powodu rażącego naruszenia obowiązków arbitra, przy czym Prezes Urzędu wpisuje na listę arbitrów osoby spełniające powyższe warunki, ale tylko te, które z najlepszymi wynikami zdały egzamin ze znajomości przepisów związanych z udzieleniem zamówień przed komisją egzaminacyjną powołaną przez Prezesa Urzędu. Z powyższego wynika, iż uprawnienie bycia arbitrem nie powstaje bezpośrednio z mocy prawa, lecz w wyniku konkretyzacji normy prawnej, a takiej konkretyzacji dokonuje organ administracji publicznej w drodze decyzji administracyjnej. Organem tym jest z mocy art. 152 i powołanego wyżej przepisu ustawy prawo o zamówieniach publicznych Prezes Urzędu Zamówień Publicznych.
Sprawą wymagającą takiego rozstrzygnięcia – w rozumieniu art. 104 §l k.p.a. jest jednak sprawa żądania skarżącej wpisania jej na listę arbitrów, a nie uzyskany przez nią wynik egzaminu. Odbycie egzaminu i uzyskanie odpowiednich w świetle powołanej ustawy i powołanego rozporządzenia wyników, jest jednym z warunków, które muszą być spełnione, aby rozstrzygnięcie sprawy w powyższym rozumieniu było możliwe. Ustalenie wyniku egzaminu, zawiadomienie o jego wyniku i wyczerpanie trybu odwoławczego przewidzianego w §13 ust. l powołanego rozporządzenia nie oznacza zatem rozstrzygnięcia i zakończenia postępowania w sprawie wpisu na listę arbitrów.
Tym samym więc ani pismo zawiadamiające o wynikach egzaminu ani też pismo z [...] sierpnia 2004r. wystosowane w związku z rozpatrzeniem odwołania od wyniku nie mogą być traktowane jako kolejne indywidualne akty administracyjne. Nie zawierając bowiem stanowiska organu w sprawie wpisu na listę arbitrów nie rozstrzygają istoty sprawy.
Egzamin, o którym mowa w art. 173 §2 powołanej ustawy, stanowi w świetle jej przepisów jedynie swoisty etap postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie o wpis na listę arbitrów. Z tego też względu przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 §l pkt l p.p.s.a., bowiem objęta nią sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego i jako taka podlega odrzuceniu.
Okoliczność zakończenia postępowania odwoławczego w sprawie wyniku egzaminu nie kończy jednak, jak wyżej wskazano postępowania w sprawie wpisu na listę arbitrów.
Stosownie do art. 154 pkt 2 powołanej ustawy Prezes Urzędu Zamówień Publicznych podejmuje rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach przewidzianych ustawą i taką sprawą wymagającą rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej jest sprawa o wpis na listę arbitrów.
Należy przy tym podkreślić, co w świetle obowiązującej procedury administracyjnej nie powinno budzić wątpliwości, iż takiego rozstrzygnięcia wymaga zarówno sytuacja, w której zostały spełnione warunki do wpisania kandydata na listę arbitrów jak i ta, w której organ uznając, iż te warunki nie zostały spełnione, rozstrzyga o odmowie wpisu na tę listę. Tak też należy rozumieć regulację zawartą w zdaniu ostatnim przepisu art. 173 ust. 2 powołanej ustawy. Stosowanie tego przepisu zgodnie z jego literalnym brzmieniem wiąże się bowiem z ryzykiem nieuzasadnionego zróżnicowania sytuacji prawnej kandydatów na arbitrów, skutkującym naruszeniem zasad konstytucyjnych w tym zasady równości wobec prawa i konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy przez sąd (art. 45 ust. l Konstytucji RP).
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 §l pkt l p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.