Uzasadnienie
Przedmiotem skargi do tutejszego Sądu jest postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] na mocy którego uchylono postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego prowadzonego z urzędu w przedmiocie cofnięcia skarżącemu M. P. pozwolenia na broń palną myśliwską.
W uzasadnieniu postanowienia, Komendant Główny Policji podzielił co do zasady stanowisko organu I instancji, że nie jest możliwe zawieszenie na wniosek strony, postępowania administracyjnego wszczętego z urzędu. Jednakże organ odwoławczy stwierdził, że Komendant Wojewódzki Policji nie rozważył argumentacji skarżącego zawartej we wniosku o zawieszenie postępowania w kontekście istnienia ewentualnych podstaw do zawieszenia postępowania z urzędu.
Odnosząc się do zarzutów strony zawartych w zażaleniu organ II instancji stwierdził, że na tym etapie postępowania nie jest możliwe rozpatrywanie zarzutów merytorycznych, co do zasadności wszczęcia i prowadzenia postępowania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń. W szczególności za przedwczesne uznał rozpatrywanie kwestii czy prowadzenie przeciwko skarżącemu postępowań karnych o określone przestępstwa stanowi okoliczność uzasadniającą cofnięcie pozwolenia.
W skardze na powyższe postanowienie, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. P., reprezentowany przez radcę prawnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia, ponowił zarzuty podniesione uprzednio w zażaleniu na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...]
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację prezentowaną w toku postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.
Z powyższego wynika, że sąd administracyjny nie jest kolejną instancją odwoławczą od ostatecznej decyzji administracyjnej a - jak wspomniano wyżej - ocenia ten akt pod względem legalności. Należy także podkreślić, że stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako: p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami oraz wnioskami skargi, a także powołaną podstawą prawną.
Rozpoznając niniejszą sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, iż skarga wniesiona przez M. P. nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ nie doszło do naruszenia prawa.
Przedmiotem oceny Sądu jest postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] wydane na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchylające postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] o odmowie zawieszenia postępowania i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji.
Zgodnie z powołanym przepisem organ odwoławczy może uchylić zaskarżone rozstrzygnięcie w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w toku postępowania administracyjnego prowadzonego z urzędu w przedmiocie cofnięcia skarżącemu M. P. pozwolenia na broń palną myśliwską. Zadaniem Sądu w niniejszej sprawie była zatem ocena, czy organ odwoławczy prawidłowo zastosował przepis art. 138 § 2 k.p.a. Przy czym oceny tej należało dokonać uwzględniając przedmiot prowadzonego postępowania, sposób jego wszczęcia, etap na jakim się znajduje a także mając na uwadze istotę zawieszenia postępowania administracyjnego.
Z powyższych względów, wbrew twierdzeniom skargi (v. skarga k.2 in fine - 3) nie była możliwa interwencja sądu administracyjnego w merytoryczne kwestie odnoszące się do sprawy prowadzonej w przedmiocie cofnięcia skarżącemu pozwolenia na broń, a w szczególności wskazywanie organowi zakresu i sposobu prowadzenia postępowania dowodowego, czy też sugerowanie w jaki sposób powinien dokonać oceny zebranego materiału dowodowego.
Przechodząc do meritum, w pierwszej kolejności należy stwierdzić, że Sąd podziela stanowisko organu, iż jedynie w sprawach wszczętych z wniosku strony (i to pod pewnymi warunkami wymienionymi w art. 98 § 1 in fine k.p.a.) organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, gdy wystąpi o to strona na której żądanie postępowanie zostało wszczęte. Tymczasem w sprawie niniejszej postępowanie administracyjne w przedmiocie cofnięcia skarżącemu M. P. pozwolenia na broń palną myśliwską toczy się z urzędu, co jest niesporne między stronami. Zatem, jak słusznie zauważają organy obydwu instancji, wykluczone było zawieszenie postępowania na wniosek złożony przez M. P. Jednocześnie za prawidłowe należy uznać stanowisko Komendanta Głównego Policji, że zaskarżone postanowienie należało uchylić z tego powodu, że organ I instancji powinien szczegółowo rozważyć argumentację strony przedstawioną we wniosku, pod kątem wystąpienia podstaw do zawieszenia przez organ postępowania z urzędu na podstawie art. 79 § 1 k.p.a. Stanowisko organu odwoławczego jest prawidłowe, bowiem jak wynika z akt nadesłanej sprawy, organ I instancji w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] lipca 2006 r. pominął całkowicie ocenę okoliczności wskazywanych przez stronę i skoncentrował się jedynie na tym, że strona nie może wnosić o zawieszenie postępowania prowadzonego z urzędu.
Wydanie przez organ odwoławczy decyzji kasacyjnej o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji ma wyjątkowy charakter, a przy interpretacji tego przepisu należy stosować wykładnię ścieśniającą. Za poglądami judykatury można przyjąć, że wydanie decyzji tego rodzaju może nastąpić tylko wtedy, gdy organ I instancji przeprowadził postępowanie z rażącym naruszeniem norm prawa procesowego. W ocenie Sądu, z taką sytuacją mamy do czynienia na gruncie rozpoznawanej sprawy, ponieważ Komendant Wojewódzki Policji miał obowiązek rozpatrzenia wszystkich argumentów strony w kontekście istnienia ewentualnych podstaw do zawieszenia postępowania z urzędu, czego jak wskazano wyżej, nie uczynił. Nie może zostać uwzględniony zarzut skarżącego, że organ odwoławczy powinien na tym etapie postępowania wydawać zalecenia organowi I instancji, co do sposobu zakończenia prowadzonego postępowania (strona w istocie żąda umorzenia postępowania) ponieważ ingerencja w postaci zaleceń co do sposobu załatwienia konkretnej sprawy rozstrzyganej w formie decyzji administracyjnej, nie znajduje uzasadnienia w przepisach k.p.a. (v. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 1999r. ISA 2127/98, niepubl.).
Mając na względzie powyższe, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.