Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 września 2018 r. J. M., reprezentowany przez r.pr. A. K. (dalej: "skarżący"), wniósł Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji w sprawie ustalenia podlegania przez J. M. obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Do skargi nie dołączono pełnomocnictwa. Nie uiszczono wpisu od skargi (k. 15 – akt sądowych).
Zarządzeniem z dnia 29 października 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżącego uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa upoważniającego go do wniesienia skargi, bądź do zastępowania skarżącego przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi.
Pismo wzywające pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi omyłkowo nadesłano na inny adres lokalu kancelarii pełnomocnika skarżącego niż wskazany zarówno w skardze jak i na kopercie, w której ją nadesłano.
Zarządzeniem z dnia 27 grudnia 2018 r. ponownie przesłano ww. pismo pełnomocnikowi skarżącego. Jednakże przesyłki nie doręczono, z uwagi na adnotację na zwróconej do Sądu kopercie: "zmarł" (koperta, k. 18 – akt sądowych).
Zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2019 r. (k. 18 – akt sądowych) zwrócono się do skarżącego o potwierdzenie ww. faktu i wskazanie czy będzie działał w niniejszej sprawie osobiście czy też ustanowi pełnomocnika. Przesyłka zawierające ww. zarządzenie była dwukrotnie awizowana, po czym została zwrócona z adnotacją o niepodjęciu przez adresata w terminie (koperta k. 20 – akt sądowych).
Zarządzenie z dnia 8 kwietnia 2019 r. ponownie przesłano ww. zarządzenie skarżącemu, z uwagi na brak na kopercie (k. 20 – akt sądowych) informacji o ponownej awizacji.
Przesyłka zawierająca ww. zarządzenie była dwukrotnie awizowana, po czym została zwrócona z adnotacją o niepodjęciu w terminie. Wobec prawidłowej awizacji zarządzeniem została uznana za doręczoną, w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") z dniem 27 maja 2019 r.
Zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2019 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni poprzez podpisanie skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Jednocześnie przesłano skarżącemu kserokopię skargi.
Przesyłka zawierająca ww. zarządzenie była dwukrotnie awizowana, po czym została zwrócona z adnotacją o niepodjęciu w terminie. Wobec prawidłowej awizacji zarządzeniem z 6 sierpnia 2019 r. została uznana za doręczoną, w trybie art. 73 P.p.s.a. z dniem 26 lipca 2019 r.
W rejestrze Opłat Sądowych w dokumentach księgowych zidentyfikowano wpłatę z 29 września 2018 r. do tej sprawy (k. 26 – akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, do których należy - stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. - podpis strony albo jej pełnomocnika oraz art. 46 § 1 pkt 5 P.p.s.a. - wymienienie załączników. Jak wskazuje art. 49 § 2 P.p.s.a. jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie. Nie dotyczy to jednak skargi, ponieważ zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Skarżący nie wykonał wezwania Sądu, które uznano za doręczone mu 26 lipca 2019 r., a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 2 sierpnia 2019 r. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi poprzez niepodpisanie skargi przez skarżącego uniemożliwia nadanie jej biegu i powoduje jej odrzucenie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.
O zwrocie kwoty 200 zł uiszczonej tytułem wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 cytowanej wyżej ustawy.