Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. skarżąca, E. spółka jawna z siedzibą w D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2007 r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2007 r., Nr [...] o nałożeniu na skarżącą kary pieniężnej m.in. z tytułu wykonywania przewozu drogowego bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych.
Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiło stwierdzone w trakcie kontroli naruszenie polegające na wykonywaniu transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne z naruszeniem warunków dotyczących dokumentacji pracy kierowców w zakresie wykonywania przewozu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty za przejazd po drogach krajowych. Jak wynika z protokołu kontroli kierujący pojazdem nie posiadały i nie okazał na żądanie funkcjonariuszy kontroli aktualnej opłaty za przejazd po drogach krajowych a okazana przez niego winieta straciła ważność w dniu [...] marca 2007 r. Powyższe naruszenie stosownie do przepisów art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym – dalej utd.- (j.t. Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.) w zw. lp. 4.1 załącznika do ww. ustawy sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości 3000 złotych. W ramach prowadzonego postępowania wyjaśniającego, pismem z dnia [...] maja 2007 r. skarżąca, na wezwanie organu złożyła stosowne wyjaśnienia oraz nadesłała dokumenty związane z ww. naruszeniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając z urzędu powziął informację, iż w dniu [...] listopada 2007 r. skład orzekający Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r. sygn. akt III SA/Gd [...] przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne:
"Czy przepisy art. 92 ust. 1 w zw. z pkt. 4.1 załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym są zgodne z art. 64 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji RP w zakresie, w jakim zrównują odpowiedzialność osób, które uiściły opłatę za przejazd po drogach krajowych, ale nie posiadały karty opłaty drogowej w pojeździe w czasie kontroli, z osobami, które należnej opłaty za przejazd nie uiściły w ogóle."
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, w tym m.in. postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2007 r., Nr [...] o nałożeniu na skarżącego m. in. kary pieniężnej w wysokości 3000 złotych za wykonywanie przewozu drogowego bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych. Jak wynika z akt sprawy w trakcie przeprowadzonej w dniu [...] maja 2007 r. kontroli drogowej kierujący pojazdem A. S. nie okazał na żądanie funkcjonariuszy kontroli ważnego dokumentu potwierdzającego fakt uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych. W ramach prowadzonych czynności wyjaśniających organ wezwał skarżącą spółkę do przedstawienia pisemnych wyjaśnień oraz wszelkich dokumentów będących w jej posiadaniu, a pozostających w związku ze stwierdzonym w trakcie kontroli naruszeniem. Pismem z dnia [...] maja 2007 r. skarżąca poinformowała organ, iż wyposażyła kierowcę w wymagane dokumenty tj. druk winiety z aktualnym odcinkiem kontrolnym i dokumenty te w trakcie kontroli znajdowały się w pojeździe. Na dowód powyższego przesłała stosowne dokumenty.
Mając na względzie powyższe okoliczności Sąd uznał, iż w sytuacji w której przedmiotem pytania skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego jest kwestia odpowiedzialności osób, które uiściły opłatę za przejazd po drogach krajowych, ale nie posiadały karty opłaty drogowej w pojeździe w czasie kontroli, z osobami, które należnej opłaty za przejazd nie uiściły w ogóle w sprawie zachodzi przesłanka zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i tym samym w pełni uzasadnione jest jego zawieszenie do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.