Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 czerwca 2013 r. J. P. (dalej: "skarżąca") wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej także: "Prezes UOKiK") z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w L. z dnia [...] marca 2013 r., nr [...], którą wymierzono skarżącej karę pieniężną w wysokości:
- - 1500 złotych - z tytułu wprowadzenia do obrotu zafałszowanej jednej partii filetów rybnych oferowanych bez opakowań;
- - 500 złotych - z tytułu wprowadzenia do obrotu nieodpowiadających jakości handlowej dwóch partii filetów rybnych oferowanych bez opakowań.
W treści spornej decyzji z dnia [...] maja 2013 r. Prezes UOKiK pouczył skarżącą, że na wydaną decyzję stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą należy wnieść w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem tego organu.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję Prezesa UOKiK doręczono skarżącej w dniu 20 maja 2013 r. (vide: dowód potwierdzenia odbioru - w aktach administracyjnych sprawy - k.41).
Pomimo powyższego pouczenia o sposobie i terminie zaskarżenia decyzji organu odwoławczego, skarżąca wniosła skargę na przedmiotową decyzję w dniu 19 czerwca 2013 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej - k. 4 akt sądowych), kierując ją bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Skarga została zarejestrowana w dzienniku korespondencji ogólnej pod sygn. VI KO 224/13.
Pismem z dnia 25 czerwca 2013 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 czerwca 2013 r., przesłano skargę do właściwego organu, o czym poinformowano skarżącą J. P..
W odpowiedzi na skargę Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i
Konsumentów wniósł o jej odrzucenie we względu na naruszenie terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważa, co następuje.
Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej także: "p.p.s.a."), skargę na decyzję organu administracji wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.).
Należy, zdaniem Sądu, zauważyć, że pomimo prawidłowego pouczenia w tym zakresie, widniejącego w treści spornej decyzji Prezesa UOKiK, skarżąca wniosła skargę na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumenta kierując ją w sposób nieprawidłowy bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1-3 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) pod adresem właściwego organu administracji publicznej (tak również: T. Woś /w:/ T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 248 i powołane tam postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1973 r., II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, poz. 97).
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Prezesa UOKiK została doręczona skarżącej w dniu 20 maja 2013 r., natomiast nadanie skargi przez Sąd do właściwego organu administracji nastąpiło w dniu 25 czerwca 2013 r., zatem po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, należy zatem uznać, że przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., z uwagi na jej wniesienie po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.