Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 października 2006 r. H. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie nałożenie kary pieniężnej za brak przyrządu kontrolnego oraz wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych.
Główny Inspektor Transportu Drogowego działając w trybie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej cytowana jako p. p. s. a) przekazał skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Artykuł 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy statuuje zaś zasadę, iż Sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Zaskarżoną decyzje H. C. otrzymał w dniu 31 października 2005 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach). W związku z powyższym termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 30 listopada 2005 r.
Z uwagi na fakt, iż skarżący skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł w dniu 16 października 2006 r (data stempla pocztowego) tj. po upływie 30 dniowego terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., skarga jako wniesiona po upływie terminu musi zostać odrzucona.
Zważywszy powyższe działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.