Uzasadnienie
W dniu 17 września 2010 r. skarżący wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...].
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 26 października 2010 r. na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucono skargę I. F.. Postanowienie to doręczono skarżącemu w dniu 2 listopada 2010 r. (k. 21).
W dniu 9 listopada 2010 r. (data stempla pocztowego na kopercie k.
3) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wskazał, że nie rozumie dlaczego została odrzucona jego skarga, bowiem wysłał ją listem poleconym w terminie, na adres podany w pouczeniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1270 z późn. zmianami, zwanej dalej p.p.s.a./ wprowadził zasadę, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).
Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (por. J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149).
Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Sądu skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
Skarżący podnosi w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, że złożył ją w terminie na adres wskazany w decyzji. Sąd nie może przyznać racji skarżącemu. Co prawda skarżący nadał skargę w terminie trzydziestu dni od momentu doręczenia zaskarżonej decyzji, jednak zaadresował ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie co spowodowało, iż faktycznie datą złożenia skargi jest data przekazania jej przez Sąd organowi (tj. 23 września 2010 r.), za pośrednictwem którego skarżący powinien złożyć skargę, a więc Prezesowi Narodowego Funduszu Zdrowia.
Wskazać należy, że zaskarżona decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] sierpnia 2010 r. zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie wniesienia skargi.
W tym stanie rzeczy skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu, a zatem termin do wniesienia skargi nie mógł zostać przywrócony.
Zważywszy powyższe działając na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.