Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez Panią B. Z. (dalej Strona, Skarżąca), jest decyzja Ministra Administracji i Cyfryzacji z [...] maja 2013 r. nr [...] znak [...], wydana na podstawie art. 5 ust. 1 i 3 oraz art. 7 ust. 7 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. Nr 85, poz. 728, z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczta Polska S.A. z [...] marca 2013 r. nr [...] znak [...], ustalającą opłatę za używanie jednego niezarejestrowanego odbiornika telewizyjnego w kwocie 555,00 zł.
Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
W wyniku przeprowadzonej [...] października 2012 r. kontroli w lokalu użytkowym zajmowanym przez Studio Fryzur i Urody "B." przy ul. L. [...] w L., którego właścicielem jest Pani B. Z. ujawniono w lokalu niezarejestrowany, uruchomiony odbiornik telewizyjny. Kontrola została przeprowadzona pod nieobecność właścicielki w obecności jej córki. Z kontroli sporządzono protokół, którego córka właścicielki nie podpisała, a w którym zapisano, że według jej oświadczenia okres używania odbiornika telewizyjnego wynosi jeden miesiąc.
Po wszczęciu postępowania administracyjnego, Strona pismem z [...] lutego 2013 r., poinformowała m.in., że "telewizor był w salonie od 26 października 2012 r."
Organ pismem z 21 lutego 2013 r. zwrócił się z prośbą o udokumentowanie daty wejścia w posiadanie odbiornika telewizyjnego. Strona pismem z [...] marca 2013 r., m.in. zakwestionowała przeprowadzoną kontrolę, nie udokumentowała jednak daty wejścia w posiadanie używanego odbiornika telewizyjnego stwierdzając, że został on zakupiony kilka lat temu, a w lokalu używany był od 30 października 2013 r.
Organ ustalił, że Strona 14 listopada 2012 r. dopełniła obowiązku rejestracji odbiornika telewizyjnego.
Od decyzji I instancji ustalającej opłatę za używanie niezarejestrowanego odbiornika telewizyjnego przez jeden miesiąc, Strona odwołała się do Ministra Administracji i Cyfryzacji, wnosząc o przeprowadzenie przez organ odwoławczy dowodu z przesłuchania dwóch świadków, pracownicy oraz córki Strony na okoliczność ustalenia okresu używania przez Stronę odbiornika telewizyjnego w przedmiotowym lokalu oraz na okoliczność ustalenia jak przebiegała kontrola przeprowadzona [...] października 2012 r.
Organ II instancji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ wskazał, że zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych, domniemywa się, że osoba, która posiada odbiornik radiofoniczny lub telewizyjny w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu, używa tego odbiornika. W świetle w/w uregulowań prawnych, zdolność do natychmiastowego odbioru programu przez odbiornik jest równoznaczna ze stwierdzeniem, iż odbiornik jest używany, a to z kolei prowadzi do wniosku, że posiadacz jest obowiązany do wniesienia opłaty abonamentowej za jego używanie. Organ dodał, że w sprawie został sporządzony protokół zawierający oświadczenie wiedzy osoby uczestniczącej, które nie zostało zmienione czy też odwołane. Jako przyczynę braku podpisu pod protokołem wskazano brak upoważnienia nie zaś nieprawdziwość poczynionych podczas kontroli ustaleń. Jeśli osoba uczestnicząca w kontroli nie zgadzała się z ustaleniami poczynionymi podczas kontroli powinna wnieść zastrzeżenia.
Organ wytknął Stronie, że raz podaje, iż telewizor został przyniesiony do lokalu 26 października 2012 r., a innym razem, że 28 października 2012 r. Strona nie dostarczyła żadnych dowodów podważających ustalenia protokołu, a organ administracji nie ma obowiązku poszukiwania dodatkowych dowodów zwłaszcza w sytuacji gdy materiał zgromadzony w sprawie nie budzi wątpliwości.
Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję II instancji zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie:
- 1. przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- - art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 oraz art. 136 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego wbrew ciążącemu na organie II instancji, obowiązkowi w tym zakresie i w konsekwencji nie podjęcie wszelkich czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności nieprzeprowadzenie dowodu z przesłuchania zawnioskowanych przez Skarżącą świadków oraz sporządzenie uzasadnienia niezgodnie z wymogami;
- - art. 6, art. 68 § 2 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez wadliwe przeprowadzenie kontroli w lokalu skarżącej w szczególności poprzez zaniechanie odczytania sporządzonego protokołu, oraz brak odniesienia się w uzasadnieniu do złożonych przez Skarżącą zastrzeżeń co do prawidłowości przeprowadzonej kontroli;
- - art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., poprzez dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, wyrażającą się zwłaszcza w odmówieniu mocy dowodowej i wiarygodności twierdzeniom Skarżącej;
- - art. 10 § 1 i art. 79 k.p.a. poprzez zaniechanie zawiadomienia Strony o przeprowadzanej kontroli, przez co organ uniemożliwił stronie wzięcia udziału w przeprowadzeniu dowodu z przesłuchania świadka E. P., czym naruszył jej prawo do czynnego uczestnictwa w każdym stadium postępowania.
- 2. naruszenie prawa materialnego, tj.:
- - art. 5 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych oraz § 1 i § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 25 września 2007 r. w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych poprzez ich niezastosowanie w sytuacji, gdy Strona w ustawowym terminie dopełniła obowiązku rejestracji odbiornika telewizyjnego.
Skarżąca wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji jak również utrzymanej nią w mocy decyzji I instancji.
Skarżąca podniosła, że sporna jest w tej sprawie okoliczność, że protokół zawiera oświadczenie wiedzy osoby uczestniczącej w kontroli, bowiem Pani E. P. nie miała wiedzy od kiedy dokładnie telewizor znajdowała się w salonie jej mamy gdyż nie jest pracownikiem Skarżącej i nie przebywa codziennie w kontrolowanym salonie. Nie jest prawdą, że Skarżąca nie wniosła zastrzeżenia co do prawidłowości informacji zawartych w protokole, gdyż zrobiła to już w pierwszym swoim piśmie. Zdziwienie też budzi stwierdzenie organu, że Skarżąca nie dostarczyła żadnych dowodów podważających ustalenia protokołu skoro w odwołaniu wniosła o przesłuchanie dwóch świadków uczestniczących w kontroli, w celu wykazania, że protokół z pewnością nie został przez kontrolujące odczytany, gdyż córka Skarżącej zaprzecza, aby oświadczyła wobec pracowników Poczty Polskiej, iż odbiornik telewizyjny jest używany w lokalu przez jeden miesiąc, co potwierdza obecna przy kontroli pracownica.
Ponadto Skarżąca dodała, że dopełniła obowiązku rejestracji odbiornika telewizyjnego 14 listopada 2012 r., a więc w 14-tym dniu użytkowania przez nią przedmiotowego telewizora, gdyż jego uruchomienie miało miejsce 30 października 2012 r.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji, dodając też, że zawnioskowane w odwołaniu dowody w postaci zeznań świadków były nieprzydatne i nieistotne dla wydania rozstrzygnięcia w sprawie, a zatem ich przeprowadzenie było zbędne. Z wyjaśnień organu wynika, że wszystkie niezbędne informacje zostały zawarte w protokole kontroli.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
W niniejszej sprawie poważne wątpliwości Sądu budzą ustalenia stanu faktycznego dokonane przez organy obu instancji, Sąd zatem stwierdza naruszenie przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.
Podstawą przedmiotowego rozstrzygnięcia nakładającego na Skarżącą opłatę za używanie niezarejestrowanego odbiornika telewizyjnego, były ustalenia z kontroli przeprowadzonej pod nieobecność Skarżącej i utrwalone w niepodpisanym przez Skarżącą ani przez córkę Skarżącej, uczestniczącą w kontroli, protokole kontroli. Z protokołu tego wynika, iż w lokalu użytkowym Skarżącej, Studio Fryzur i Urody "B.", znajdował się odbiornik telewizyjny stanowiący, zgodnie z oświadczeniem córki Skarżącej, własność Skarżącej, używany w tym lokalu od miesiąca. Z przedmiotowego protokołu nie wynika w jakim charakterze w lokalu użytkowym przebywała córka Skarżącej. W protokole nie zawarto żadnej informacji czy była ona pracownikiem zatrudnionym przez Skarżącą, czy też przebywała w lokalu całkowicie prywatnie. Kontrolujący uznali, że jedynymi informacjami, które są niezbędna i zarazem wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy, jest okres używania odbiornika telewizyjnego w kontrolowanym lokalu oraz fakt jego włączenia.
Na dalszym etapie postępowania, Skarżąca podjęła czynności zmierzające do podważenia przedmiotowego protokołu wnosząc o przesłuchanie dwóch świadków tj. pracownicy zatrudnionej przez Skarżącą oraz córki Skarżącej, na okoliczność ustalenia okresu używania odbiornika telewizyjnego w lokalu użytkowym oraz na okoliczność ustalenia jak przebiegała kontrola. Organ II instancji jednak nie uwzględnił tego wniosku Skarżącej, podnosząc jednocześnie w swojej argumentacji, że sporządzony protokół zawiera oświadczenie wiedzy osoby uczestniczącej w kontroli, które nie zostało zmienione czy też odwołane. Organ II instancji dodaje ponadto, że Strona nie dostarczyła żadnych dowodów podważających ustalenia protokołu, jak również stwierdza, że organ administracji nie ma obowiązku poszukiwania takich dodatkowych dowodów zwłaszcza w sytuacji gdy materiał zgromadzony w sprawie nie budzi wątpliwości.
Zgodnie z art.
78. k.p.a. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Organ administracji publicznej może nie uwzględnić tego żądania, które nie zostało zgłoszone w toku przeprowadzania dowodów lub w czasie rozprawy, jeżeli żądanie to dotyczy okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami, chyba że mają one znaczenie dla sprawy.
Organy administracji państwowej zatem, obowiązane są przeprowadzić dowody żądane przez stronę, jeżeli spełnione są określone przesłanki. Kluczową jednak przesłanką obligującą organ do przeprowadzenia żądanych przez stronę dowodów, na każdym etapie postępowania jest fakt, iż przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. W niniejszej sprawie świadkowie powoływani przez Skarżącą, mieli wykazać, że instalacja telewizora w kontrolowanym lokalu użytkowym, nastąpiła dopiero w dniu przeprowadzenia kontroli, co w świetle faktu rejestracji tego telewizora przez Skarżącą w ciągu następnych dni, podważałoby zasadność wymierzonej kary pieniężnej. Nie ulega zatem wątpliwości Sądu, że organ II instancji winien uwzględnić i przeprowadzić żądane wnioski dowodowe, a nie robiąc tego naruszył art. 78 § 1 i 2 k.p.a. Oparcie rozstrzygnięcia, w powyższych okolicznościach, wyłącznie na omówionym protokole kontroli sprawiło również, że organ II instancji nie podjął wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, naruszając art. 7 k.p.a.
Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 152 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.