Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 czerwca 2008 r. zaadresowanym do Urzędu Gminy [...] J. O. (dalej też jako skarżący) zwrócił się o uwzględnienie w postępowaniu wyjaśniającym kwestię wyboru ławnika do Sądu Rejonowego w [...] wniosków dotyczących konieczności przeprowadzenia określonych czynności (wydania opinii, powołania odpowiedniej komisji, czy też przesłuchania świadków).
W udzielonej skarżącemu przez Sekretarza Gminy odpowiedzi z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] wyjaśniono, iż Urząd Gminy nie będzie przeprowadzał kolejnego wyboru ławników sądowych.
W skierowanej do Rady Gminy [...] skardze z dnia 24 czerwca 2008 r. skarżący wniósł o uchylenie pisma Sekretarza Gminy z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w formie uchwały, argumentując, iż jego wcześniejsze pismo z dnia 10 czerwca 2008 r. zostało błędnie odczytane przez Sekretarza Gminy.
W odpowiedzi na ww. skargę Rada Gminy [...] (reprezentowania przez jej przewodniczącego) pismem z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] udzieliła skarżącemu wyjaśnienia, że uchwała została podjęta zgodnie z procedurą i Rada Gminy nie przewiduje podjęcia kolejnych uchwał.
Skarżący pismem złożonym w Urzędzie Gminy w dniu 31 lipca 2008 r. wezwał Przewodniczącego Rady Gminy [...] do usunięcia naruszenia prawa, podkreślając, iż jego pismo z dnia 24 czerwca 2008 r. zostało błędnie odczytane.
W dniu 19 sierpnia 2008 r. Przewodniczący Rady Gminy [...] wezwał skarżącego do sprecyzowania, czego dotyczy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W dniu 29 sierpnia 2008 r. J. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Rady Gminy [...] z dnia [...] lipca 2008 r. Podkreślił, iż pomimo, że rada gminy zobowiązana jest podejmować decyzje w formie uchwały, takiej uchwały nie podjęła. W skardze podniesiono także, iż z treści ww. pisma nic nie wynika, a powinno ono być czytelne i dostępne dla wszystkich. Ponadto zaskarżone pismo nie zawierało pouczenia o przysługujących skarżącemu prawach.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy [...] wniosła o jej oddalenie. Organ wskazał na fakt, iż skarżący stale domaga się podjęcia uchwały, ale nie precyzuje, czego powinna ona dotyczyć. Organ wyjaśnił, że zakładając, że żądanie dotyczyłoby podjęcia uchwały o wyborze ławnika, to uchwała taka została już podjęta we właściwym czasie i zgodnie z obowiązującą procedurą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a) określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 p.p.s.a.).
Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, iż pismo Rady Gminy [...] z dnia [...] lipca 2008 r. nie jest żadnym z aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. Ewidentnie nie jest ono decyzją ani postanowieniem wydawanym w postępowaniach wymienionych w pkt 2 - 3. Tym samym kluczową kwestią dla określenia możliwości poddania w/w aktu kontroli sądu administracyjnego pozostaje ustalenie, czy można je uznać za określony w art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a. inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W doktrynie prezentowany jest pogląd, który Sąd podziela, że przedmiot skargi przewidzianej w powołanym artykule zakreślają następujące elementy:
- a) akt lub czynność nie może mieć charakteru decyzji lub postanowienia wydanych w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, te bowiem są zaskarżalne na podstawie art.3 § 2 pkt 1-3 ww. ustawy,
- b) akt lub czynność musi mieć charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana sądowej kontroli,
- c) akt lub czynność musi mieć charakter zewnętrzny, czyli muszą być skierowane do indywidualnego podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność,
- e) akt lub czynność musi być skierowane do indywidualnych podmiotów,
- f) akt lub czynność musi dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a więc powinna ustalać, stwierdzać, potwierdzać uprawnienia lub obowiązki określone przepisami prawa (p. Tadeusz Woś, Hanna Krysiak - Molczyk, Marta Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, str. 59 - 60).
Mając na uwadze powyższe kryteria stwierdzić należy, iż zaskarżone w niniejszej sprawie pismo nie spełnia ostatniego z nich. Nie dotyczy bowiem uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Podkreślić należy, iż sformułowanie "dotyczy" użyte w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. odnosi się jedynie do bezpośredniego i ścisłego związku między aktem lub czynnością a uprawnieniem bądź obowiązkiem. Tymczasem zaskarżone pismo w żaden sposób nie ustala jakiegokolwiek obowiązku, jak również nie umożliwia realizacji konkretnego uprawnienia wynikającego z przepisów prawa.
Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.