Uzasadnienie
Skarżący K. R. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji
Wpis sądowy od wniesionej skargi nie został uiszczony. Sąd przesłał skarżącemu zarządzenie z dnia 18 października 2010 r. wzywające go do uiszczenia wpisu w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania Sądu wynika, iż wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 29 października 2010 r. W związku z powyższym termin na usunięcie ww. braku formalnego skargi w postaci uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 5 listopada 2010 r.
Zapis pozycji obejmującej datę wpłaty dołączonego przez Sąd do akt polecenia przelewu wskazuje, iż wpis sądowy od skargi uiszczony został w dniu 6 listopada 2010 r., a więc po upływie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Powyższe potwierdziła przesłana przez skarżącego kopia polecenia przelewu omawianego wpisu..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 grudnia 2010 r. odrzucił przedmiotową skargę ze względu na uiszczenie wpisu sądowego od skargi po terminie.
Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 grudnia 2010 r.
W dniu 7 stycznia 2011 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi.
We wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżący wskazywał, że wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono mu 29 października 2010 r., co oznacza że bieg terminu rozpoczął się w dniu 30 października 2010 r. (sobota). Dwa następne dni były dniami świątecznymi, w związku z tym, że na dzień l listopada 2010 r. (poniedziałek) przypadało święto Wszystkich Świętych, co znacznie utrudniało wpłatę wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Zdaniem skarżącego nie można mu zarzucić winy w niedotrzymaniu terminu, jeśli termin ten biegł w czasie dni wolnych od pracy dla organów administracyjnych i instytucji usługowych, powodujących niemożność wywiązania się w terminie obowiązku zapłaty wpisu.
Skarżący podkreślił także, że jest osobą bezrobotną i zrobił wszystko czego można było ode mnie jako strony wymagać i wskazaną kwotę potrzebną do dokonania wpisu pożyczył od rodziców w dniu 6 listopada 2010 r., natychmiast wpłacając w najbliższym Urzędzie Pocztowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § l p.p.s.a.).
Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § l pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (J.P. Tarno - "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku - por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02 (M.Pr. 2002, nr 23, s. 1059).
Wykazane przez skarżącego okoliczności nie wykluczały możliwości zachowania terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W mniejszej sprawie należy wskazać, że zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono skarżącemu w dniu 29 października 2010 r. W związku z powyższym termin na usunięcie ww. braku formalnego skargi w postaci uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 5 listopada 2010 r. Dni 30 i 31 października oraz l listopada 2010 r. były dniami wolnymi od pracy, jednakże dni 2- 5 listopada 2010 r. były dniami roboczymi, w czasie których skarżący mógł uiścić wpis sądowy od skargi. Skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił, że w powyższym terminie w okresie 4 dni roboczych nie uiścił wpisu sądowego od skargi.
Odnosząc się do twierdzenia skarżącego, iż jest osobą bezrobotną i potrzebną do dokonania wpisu kwotę zmuszony był pożyczyć od rodziców w dniu 6 listopada 2010 r., wskazać należy, że skarżący mógł w terminie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w trybie art. 243 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Z powyższych względów na mocy art. 86 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.