Uzasadnienie
Pismem z [...] marca 2015 r. H. M. (nazywany dalej "skarżącym") złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2015 r. wydanego w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2120/14. Do pisma skarżący dołączył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżący podał, że na rozprawie w dniu 19 lutego 2015 r. był reprezentowany przez ustanowionego w sprawie profesjonalnego pełnomocnika, który telefonicznie poinformował go o treści wyroku. Skarżący wyjaśnił, że w tym czasie już chorował i nie był w stanie podjąć decyzji w związku z informacjami udzielonymi przez pełnomocnika. Choroba przedłużyła się do 6 marca 2015 r., w tym dniu skarżący skontaktował się z pełnomocnikiem, który zreferował sprawę, informując równocześnie o upływie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia.
Skarżący podniósł, że dolegliwości związane z chorobą uniemożliwiły mu podjęcie decyzji odnośnie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w odpowiednim czasie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże, stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Tryb złożenia wniosku reguluje szczegółowo art. 87 p.p.s.a., zgodnie z którym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Z dołączonego do wniosku zaświadczenia lekarskiego wynika, ze skarżący był niezdolny do pracy w okresie od 2 marca 2015 r. do 6 marca 2015 r. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożył 7 marca 2015 r. (data stempla pocztowego), a zatem z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Przystępując do rozpatrzenia okoliczności podnoszonych we wniosku o przywrócenie terminu, należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Brak winy oznacza sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
W uzasadnieniu rozpatrywanego wniosku jako okoliczność wyłączającą brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, skarżący wskazał chorobę objawiającą się w początkowej fazie wysoką temperaturą (skarżący nie podał innych dolegliwości). Należy przyjąć, że taki stan choroby utrzymywał się w dacie wydania wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, tj. 19 lutego 2015 r., jak również w dacie, w której ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżącego, poinformował mocodawcę o jego treści. Załączone do wniosku zwolnienie lekarskie obejmuje okres od 2 do 6 marca 2015 r. Proste zestawienie dat każe przyjąć, że zostało wydane po przeszło tygodniu (10 dniach) od momentu wydania wyroku przez Sąd i telefonicznej rozmowy z pełnomocnikiem. Co prawda skarżący dołączył do wniosku dokument potwierdzający wizytę skarżącego u lekarza 17 lutego 2015 r., jednakże poza opisem przebiegu choroby i listą przepisanych leków, treść tego dokumentu nie wskazuje, aby stan skarżącego mógł stanowić podstawę do rozważenia przesłanki niezawinionego uchybienia terminowi. Nadto, należy podkreślić, że początek choroby miał miejsce w okresie, gdy biegł jeszcze ustawowy termin do wniesienia wniosku.
W orzecznictwie przyjmuje się, że do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu w ujęciu art. 86 § 1 p.p.s.a. zalicza się wprawdzie chorobę - ale nie każdą - wyłącznie taką, która miała nagły i obłożny charakter i nie pozwalała na wyręczenie się inną osobą. Sam fakt choroby, a nawet dysponowanie zwolnieniem lekarskim nie świadczy jeszcze o braku winy w uchybieniu wiążącego stronę terminu (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 1999 r., sygn. akt II SA 45/99, Lex nr 46785, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2007 r., sygn. akt II OZ 1070/07), bowiem nie wyklucza ono możliwości dokonywania czynności procesowej czy to osobiście, czy to poprzez wyręczenie się inną osobą np. pracownikiem (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2009 r. sygn. akt II GZ 182/09).
Świetle przedstawionego orzecznictwa, wyjaśnień skarżącego zawartych w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu, jak również informacji zawartych w załączonych do wniosku dokumentach, Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wyłączających winę w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.