Uzasadnienie
D. P. (dalej też jako skarżący) w dniu 22 czerwca 2012 r. wystąpił z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w postaci protokołów ze wszystkich posiedzeń Komisji Nadzoru Audytowego odbytych w 2012 r., a których skarżący nie otrzymał do dnia złożenia przedmiotowego wniosku wraz ze wszystkimi uchwałami (postanowieniami, decyzjami) przyjętymi podczas tych posiedzeń i nagraniami dźwiękowymi lub audio z wyżej wymienionych posiedzeń.
W dniu 6 lipca 2012 r. Biuro Komisji Nadzoru Audytowego przekazało skarżącemu podlegające udostępnieniu informacje. Wśród przekazanych dokumentów znajdowała się uchwała nr [...] Komisji Nadzoru Audytowego w sprawie Regulaminu Komisji Nadzoru Audytowego z dnia [...] marca 2012 r.
Skarżący pismem z dnia 16 lipca 2012 r. wezwał Komisję Nadzoru Audytowego do usunięcia naruszenia prawa.
Komisja Nadzoru Audytowego nie odpowiedziała na wezwanie do usunięcia naruszenia.
Skarżący pismem z dnia 17 września 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą uchwałę.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przepis art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 – zwanej dalej p.p.s.a.) wskazuje przesłanki do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn aniżeli określone w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Natomiast art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. określa kognicję sądów administracyjnych, wskazując katalog aktów prawnych i czynności z zakresu administracji publicznej, które mogą być przedmiotem skargi. Stosownie do treści tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne,
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a, oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.
Jest poza sporem, iż zaskarżony akt nie ma charakteru decyzji czy postanowienia o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., nie jest też czynnością o jakiej mowa w pkt 4a tego przepisu. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być akty lub czynności, które:
- - nie maja charakteru decyzji lub postanowienia, bowiem te są zaskarżalne na podstawie art. 3 § 1 pkt 1-2 p.p.s.a.,
- - są podejmowane w sprawach indywidualnych, albowiem akty o charakterze ogólnym zostały wymienione w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a.,
- - muszą mieć charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana sądowej kontroli,
- - dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa (por. postanowienie NSA z 28.11.2006 r. sygn. akt I OSK 1756/06).
Zaskarżona uchwała nie mieści się w katalogu spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne. Jak już wskazano, skarga może być wniesiona tylko od aktów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1–7 p.p.s.a., a także na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zaskarżona uchwała Komisji Nadzoru Audytowego z dnia [...] marca 2012 r. w sprawie Regulaminu Komisji Nadzoru Audytowego nie jest aktem lub czynnością podjętą w sprawie indywidualnej, nie wpływa na prawa i obowiązki skarżącego wynikające z przepisów prawa, nie dotyczy ona praw i obowiązków. Regulamin Komisji Nadzoru Audytowego jest aktem o charakterze ogólnym, regulującym wewnętrzną organizację i tryb postępowania komisji Nadzoru Audytowego.
Mając powyższe na uwadze należało uznać skargę za niedopuszczalną i orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.