Uzasadnienie
Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] maja 2013 r. wydaną m. in. na podstawie art. 92 a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2012 r., poz. 1265 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania M. M. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" w C., ul. B. [...] od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2013 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 15 000 zł – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Skargę na decyzję z dnia [...] maja 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła M. M. reprezentowana przez K. L..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z § 1 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2011 r., nr 89, poz. 506 ze zm.) - rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874, z późn. zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
W niniejszej sprawie skarżąca wykonuje działalność gospodarczą w C. w województwie [...], a zatem sądem właściwym do rozpoznania jej skargi będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu.
Zgodnie z treścią przepisu art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdza swoją niewłaściwość zobowiązany jest przekazać sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Uwzględniając powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 59 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.