Uzasadnienie
Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2017 r. oddalono skargę L. W. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wpisu na listę adwokatów
Skarżący, po doręczeniu mu pisemnego uzasadnienia wyroku, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sporządzony na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie z przedmiotowej skargi.
Z zawartych we wniosku informacji oraz z nadesłanych dokumentów wynika, że skarżący sprowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną. Skarżący z tytułu zawarcia trzech umów o prace uzyskuje łączne wynagrodzenie w wysokości 11 zł brutto miesięcznie(załączono zaświadczenia pracodawców potwierdzające powyższe). Ponadto prowadzi działalność gospodarczą, z której w 2016 r., przy przychodach w kwocie 242.881,24 zł, poniósł stratę w wysokości 20.991zł (załączono PIT-36 za rok 2016 potwierdzający powyższe). Ponadto skarżący złożył oświadczenie, że posiada środki pieniężne w wysokości 15.000.
Żona skarżącego pobiera świadczenie emerytalne w wysokości 1425 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny..
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
W niniejszej sprawie źródłem głównym źródłem utrzymania skarżącego jest wynagrodzenie z umów o pracę w wysokości około 11.000 zł brutto miesięcznie. Ponadto skarżący prowadzi działalność gospodarczą o dosyć dużej skali (roczne przychody to kwota 242.881,24 zł) oraz dysponuje środkami pieniężnymi w kwocie ok 15.000 zł, a żona skarżącego pobiera emeryturę wysokości 1425 zł brutto miesięcznie. W ocenie rozpoznającego wniosek powyższy dochód skarżącego i jego żony oraz posiadane środki pieniężnej są wystarczające do pokrycia przez skarżącego kosztów postępowania.
W konsekwencji nie można uznać, iż przy osiąganych przez skarżącego dochodach oraz posiadanych środkach pieniężnych nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Odnosząc się do podnoszonej przez skarżącego we wniosku argumentacji, iż składa wniosek o prawo pomocy nie ze względu na trudną sytuację materialną, ale ze względu na odmowę sporządzenia przez wszystkich adwokatów i radców prawnych, do których się zwrócił, skargi kasacyjnej od ww. wyroku z dnia [...] kwietnia 2017 r., wskazać należy, iż jedyną kwestią braną pod uwagę przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej jest jej stan majątkowy. Tym samym odmowa sporządzenia w imieniu skarżącego skargi kasacyjnej przez profesjonalnych pełnomocników jest irrelewantna dla rozstrzygnięcia dotyczącego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy.
W związku z powyższym w myśl art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.