Postanowienie WSA w Warszawie z 16 czerwca 2005 r., VI SA/Wa 2139/04

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 16 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi G. W. wniesionej przez pełnomocnika skarżącej na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie: nałożenia kary pieniężnej postanowił odrzucić skargę wniesioną w dniu 20 października 2004 r.

Skład

Przewodniczący Asesor WSA Andrzej Czarnecki

Uzasadnienie

W dniu 20 października 2004 r. pełnomocnik G. W., radca prawny J. P., nadał skargę w placówce pocztowej, na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2004 r. Nr [...]. W skardze pełnomocnik zaznaczył, iż zaskarżonej decyzji nie otrzymał, bowiem organ administracji doręczył ją wyłącznie jego mocodawczyni. Okoliczność ta jest poza sporem, gdyż fakt ten przyznał także organ administracji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;

Zgodnie z art. 40 § 2 kpa jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się temu pełnomocnikowi. G. W. ustanowiła pełnomocnika w postępowaniu administracyjnym w osobie radcy prawnego J. P. prowadzącego Kancelarię Radcy Prawnego – J. P.. Zatem doręczenie decyzji II instancyjnej wyłącznie stronie nie rodzi skutków określonych w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270)- dalej P.p.s.a., bowiem decyzja nie została doręczona pełnomocnikowi skarżącej. Strona ustanawia pełnomocnika w celu zabezpieczenia się przed skutkami braku poprawności w postępowaniu jej dotyczącym. Pominięcie pełnomocnika przy doręczeniu pisma odnosi ten skutek, że dla umocowanego do reprezentacji procesowej nie mogą płynąć terminy, w tym termin określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. określający, iż skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia, albowiem nastąpiło złamanie zasady określonej w art. 40 § 2 kpa. i doręczenie decyzji tylko stronie, która działała przez pełnomocnika, jest bezskuteczne.

W związku z powyższym skarga wniesiona przez pełnomocnika w dniu 20 października 2004 r. była przedwczesna z uwagi na fakt, iż pełnomocnik nie otrzymał jeszcze zaskarżonej decyzji, zatem także ewentualny jego wniosek o przywrócenie terminu był bezprzedmiotowy, bowiem pełnomocnik jeszcze nie uchybił terminowi do wniesienia skargi składając ją przedwcześnie w dniu 20 października 2004 r. Jak wyraził to Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 7 listopada 2002 r. (sygn. akt III RN 191/01) "Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi od decyzji kończącej postępowanie dla strony, która w postępowaniu administracyjnym działała przez pełnomocnika należy liczyć od dnia doręczenia tej decyzji pełnomocnikowi (art. 35 ust. 1 w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm. oraz art. 40 § 2 KPA)", a także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 kwietnia 2000 r. (sygn. akt III RN 157/99) "Termin do wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez stronę, za którą działa pełnomocnik, rozpoczyna swój bieg dopiero od dnia doręczenia rozstrzygnięcia pełnomocnikowi, choćby wcześniej zostało ono doręczone stronie".

Po otrzymaniu decyzji II instancji pełnomocnikowi skarżącej będzie przysługiwała skarga do sądu administracyjnego, jednakże powinien skargę tę złożyć w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania tej decyzji, zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a.

Z uwagi na powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), postanowiono jak w sentencji.