Uzasadnienie
A. SA z siedzibą w B. (dalej: "skarżący"), reprezentowany przez r. pr. R. O., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia istnienia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania umów zlecenia.
W dniu 12 lutego 2015 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącego odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi.
Pełnomocnik skarżącego do dnia 24 kwietnia 2015 r. nie uiścił należnego w sprawie wpisu sądowego od powyższej skargi. Pełnomocnik skarżącego nie usunął również braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje: skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej także: "p.p.s.a.") skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez sąd. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jeżeli nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi to taka skarga podlega odrzuceniu.
W rozpoznawanej sprawie w dniu 12 lutego 2015 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącego odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi. Jednocześnie w treści zarządzenia pouczono, że kwotę wpisu sądowego należy uiścić, w terminie 7 dni, od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Siedmiodniowy termin rozpoczął bieg dnia 13 lutego 2015 r. i upłynął z dniem 19 lutego 2015 r. Zgodnie z aktami sprawy pełnomocnik skarżącego do 24 kwietnia 2015 r. nie uiścił należnego w sprawie wpisu sądowego od skargi, a więc siedmiodniowym terminie zakreślonym przez zarządzeniu. Pełnomocnik skarżącego nie usunął również braków formalnych skargi.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 220 § 3, art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.